چگونه می توان با سیاست از پاسخ به سوال اجتناب کنیم؟

چگونه می توان با سیاست از پاسخ به سوال اجتناب کنیم؟

شاید برای شما هم پیش آمده باشد که مجبور شوید از پاسخ دادن به سوالی اجتناب کنید و پاسخ آن را ندهید. در چنین شرایطی می توانید از حس شوخ طبعی استفاده کنید و سعی کنید با این کار از پاسخ دادن به سوال، طفره روید. این راه و دیگر راه های اجتناب مودبانه اجتناب از پاسخ به سوال، در این جا مورد بررسی قرار می گیرند.

گاهی اوقات اتفاق می‌افتد که گرچه یک موضوع هیچ ارتباطی با کسی ندارد، همه ناگهان علاقه‌مند به دانستن در مورد آن می‌شوند. بعضی از افراد ذاتا سوال‌های رک و هدف‌دار می‌پرسند. چنین افراد فضولی حداقل علم آداب معاشرت را هم ندارند. هنوز نمی‌دانیم چطور چنین افرادی می‌توانند در تعامل با دیگران چنین گستاخ و ناشایسته رفتار کنند.

اما نقل قولی وجود دارد که اگر شما هم رفتاری مشابه را در پیش بگیرید پس فرق بین شما و آن فرد چیست. پس قبل از اینکه یقه آن فرد را بگیرید و او را به دیوار بچسبانید چند دقیق صبر کنید و دوباره فکر کنید. شما باید رفتار شایسته و باوقارتری را که تحت کنترل‌تان است از خود نشان دهید و جواب استنطاق بازجویانه آن‌ها را مودبانه بدهید. این عمل نه تنها باعث طفره رفتن از پاسخ می‌شود بلکه باعث می‌شود تا فرد سوال کننده شرمنده شود.

قاطع بودن به جای خشونت معمولا کارامد است. باور به این نقل و قل از Eric Hoffer وجود دارد که می‌نویسد "پررویی نقطه ضعف کسی است که قدرت را تقلید می‌کند" و به آن پایدار می‌ماند. اگر می‌خواهید از پاسخ دادن به یک سوال اجتناب کنید، باید این کار را مودبانه انجام دهید و بنابراین با لیستی از بایدها که می‌تواند به کارتان آید،روبرو می‌شوید.

رک و راست از پاسخ دادن خودداری کنید

دو روش برای این کار وجود دارد. در روش اول شما می توانید رو راست باشید و مستقیما و قاطعانه اما با لحنی ملایم بگویید که نمی‌خواهید به سوال پاسخ دهید. شما مجبور نیستید به شکلی غیرمستقیم طفره بروید. شما می‌توانید از عبارتی استفاده کنید مانند...

من قصد بی ادبی ندارم اما ترجیح می‌دهم به این سوال پاسخ ندهم.

امیدوارم باعث رنجش نشود اما من فکر می‌کنم این سوال بسیار شخصی است و من نمی‌توانم آن را جواب دهم.

ببخشید اما من فکرنمی‌کنم که دوست داشته باشم این اطلاعات را با کسی به اشتراک بگذارم.

ممنون از پرسش شما اما من ترجیح می‌دهم با کسی که موضوع مربوط به اونیست، صحبت نکنم.

روش دوم پاسخ به سوالات ناخواسته این است که پاسخی بدهید که برای خود زمان بخرید. بگذارید چند مثال بزنیم...

خب من تا به حال این طور به این مساله فکر نکردم، بیشتر فکر خواهم کرد و بعدا به شما پاسخ می‌دهم.

من اطلاعاتم در این زمینه کامل نیست، تحقیق میکنم و بعدا به شما پاسخ می‌دهم.

من الان بسیار گرفتارم، فکر می‌کنم بعدا می‌توانیم درمورد این موضوع صحبت کنیم.

الان زمان خوبی برای بحث در این مورد نیست. شاید ما بتوانیم سر فرصت به آن بپردازیم.

سوال را به سوال کننده بازگردانید

اگر سوال کننده اصرار دارد تا اطلاعاتی از شما به دست آورد، شما می‌توانید از شیوه بازگرداندن سوال به پرسشگر استفاده کنید. با این کار شما توپ را به زمین او بازمی‌گردانید.

من فکر می‌کنم شما پاسخ را بهتر می‌دانید.

من نمی‌توانم پاسخ را در چهارچوب مناسبی بگنجانم، ممکن است شما با پیشنهاداتی به من کمک کنید؟

من برای نظر شما در این زمینه ارزش بیشتری قائل هستم.

اگر شما در چنین موقعیتی بودید، چه پاسخی می‌دادید؟

اگر شما پاسخی دارد لطفا بگویید و من نیز قطعا نقطه نظرم را به آن اضافه می‌کنم.

برای چه می‌خواهید آن را بدانید؟

پرسشگر را سردرگم کنید

اگر احساس کردید که پرسشگر پا را از حد خود فراتر می‌گذارد و شما تمایلی ندارید تا او این کار را انجام دهد، شما می‌توانید یکی از پاسخ‌های زیر را به او بدهید و او را سردرگم کنید. من فکر می‌کنم بعد ازاینکه او این پاسخ‌ها را بشنود، علاقه‌ای به جستجو بیشتر نداشته باشد.

چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
1
2
3
4
5
averageامتیاز: 4.7
sigmaمجموع آرا: 7

ایشان مولف مقالات علمی سایت چگانه هستند.

تعداد کل مقالات: 137
تعداد کل نظرات : 19
تعداد کل آرا: 1133
تعداد کل بازدیدها: 74918


نظرات کاربران


(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)
S
سیروان ( 2016-11-30 16:58:52 )
مطلب زیبایی بود، اما بند آخر ذکر نکردین که اگر پرسشگر پا را از حد خود فراتر گذاشت، چکار باید بکنیم ؟؟؟