چگونه فولکس واگن، فولکس واگن شد؟

چگونه فولکس واگن، فولکس واگن شد؟

گروه خودروسازی فولکس ­واگن یکی از بزرگترین خودروسازان اروپاست و شاید بعد از جنرال­ موتورز دومین خودروسازی باشد که بیشترین تعداد برند را دارد. این گروه خودروسازی هشت برند اصلی با نام های آئودی(که خود دو برند لامبورگینی و دوکاتی ایتالیا و شرکت طراحی ایتال دیزاین را در اختیار دارد)، سئات، اشکودا، بنتلی، بوگاتی، پورشه و خودروهای تجاری مان، اسکانیا و با برند فولکس واگن دارد. فولکس واگن سالهاست که رقیب دو خودروساز بزرگ دنیا یعنی تویوتا و جنرال موتورز می باشد که هر سه از لحاظ حجم و مبلغ بالاترین میزان فروش را از آن خود کرده اند. در سال 2012، فولکس واگن بعد از تویوتا بزرگترین خودروساز دنیا شناخته شد و در این سال بیش از 192 میلیارد یورو درآمد داشت. همانند دیگر خودروسازان بزرگ دنیا، فولکس واگن نیز از رویه پلتفرم مشترک استفاده می کند و در بسیاری از کشورهای دنیا خطوط تولید دارد. در زیر نگاهی به تاریخچه این خودروساز و چگونگی تبدیل شدن آن به یکی از بزرگترین خودروسازان دنیا می پردازیم.

تاریخچه
پیشینه فولکس واگن به دهه ۳۰ میلادی برمی­گردد؛ زمانی که هیتلر دستور داد خودرویی برای مردم عادی که در زبان آلمانی فولکس ­واگن (خودروی ملت) خوانده می­شود، بسازند. این خودرو همان خودروی معروف یعنی فولکس ­واگن قورباغه ای (در دنیا به بیتل Beetle شناخته شده است) است. البته طراحی خودروی فولکس قورباغه­ای به زمان فردیناند پورشه (۱۸۷۵-۱۹۵۱) برمی­گردد که خواسته هیتلر با طراحی این خودرو توسط این فرد همزمان شد و به تولید مدل افسانه­ای فولکس قورباغه ای انجامید. ناگفته نماند که طراحی پورشه خود نیز ملهم از خودروهای تاترا هانس لودوینکا بوده است. البته هیتلر تغییراتی در این مدل از جمله کاهش مصرف سوخت (به دلایل اقتصادی و سهولت دسترسی افراد قشر متوسط)، ایمن بودن، استفاده آسان، ارزان و راحت بودن تعمیر و تعویض قطعات اعمال کرد. هدف از این تغییرات آن بود که یک فرد سطح متوسط جامعه آلمان با پس ­انداز کردن بتواند خودرویی تهیه کند. سرانجام این ایده هیتلر به حقیقت پیوست و حدود ۳۳۶ هزار نفر این خودرو را خریدند. اروین کومندا یکی از طراحان ارشد پورشه کسی است که نمونه اولیه فولکس قورباغه­ای را که ما امروز می شناسیم، خلق کرده است.        
کارخانه­ این شرکت در ولفسبورگ فعلی، تنها تعداد اندکی از این مدل را تولید کرده بود که جنگ جهانی در سال ۱۹۳۹آغاز شد. در نتیجه به دلیل شرایط آن زمان مدل­های قدیمی این خودرو بیشتر به­ صورت مدل­های نظامی شبیه جیپ و با نام­های کوبل واگن و یا خودروی آبی خاکی شومین واگن موجودند. از سال ۱۹۴۸ فولکس ­واگن به یکی از مهمترین شرکت­های آلمان غربی هم از لحاظ اقتصادی و هم از لحاظ سمبولیک تبدیل شد. هنریش نوردهوف یکی از مدیران ارشد اسبق اپل که بر مدل نظامی و شهری این خودروساز در دهه­های ۳۰ و ۴۰میلادی نظارت داشت، از این سال به­عنوان مدیر فولکس ­واگن منصوب شد. به­غیر از معرفی تعدادی مدل نوع دوم (ون­ها، وانت­ها و خودروهای کاروان) سیاست تولید نوردهوف سیاست تک مدلی بود که تا پیش از مرگ خود یعنی سال ۱۹۶۸ میلادی در فولکس­ واگن دنبال کرد. تولید خودروی نوع اول فولکس­ واگن یعنی فولکس واگن بیتل(قورباغه­ای) که در کشورهای مختلف با نام­های مختلفی شناخته می­شد، طی این سال­ها افزایش چشمگیری داشت که در سال ۱۹۵۴ در مجموع به یک میلیون دستگاه رسید. در دهه های ۶۰ و ۷۰میلادی با وجودی­ که این مدل دیگر از مد افتاده بود اما سیاست­های خوب این شرکت از قبیل صادرات به امریکا، تبلیغات ابتکاری و محبوبیت رو به فزونی این مدل سبب شد که رکورد قبلی فروش خودرو که متعلق به فورد تی بود، شکسته شود و فروش این خودرو در سال ۱۹۷۳ از ۱۶ میلیون دستگاه فراتر رود.
فولکس­واگن تولیدات خود را در سال ۱۹۶۷ با معرفی نوع سوم خودروهایش که بیشتر در قالب تغییراتی در بدنه خودروی نوع اول (فست­بک، ناچبک و...) عرضه می­ شد و در سال ۱۹۶۹ با معرفی نوع چهارم خودروهایش به نام­های ۴۱۱ و ۴۱۲ با ساختار بدنه یکپارچه، دنده کاملا اتوماتیک و سیستم تزریق سوخت مستقیم، گسترش داد. درسال ۱۹۷۳ فولکس ­واگن مدل تینگ خود را که خودرویی نظامی بود، در امریکا معرفی کرد.
در اواخر دهه ۶۰ فولکس ­واگن با مشکلی جدی مواجه شد. نوع سوم و چهارم خودروهایش با شکست مواجه شدند و مدل کا ۷۰ نیز نظر طرفداران این خودروساز را به هیچ وجه جلب نمی­کرد. فولکس ­واگن می­ دانست که باید روزی تولید فولکس واگن قورباغه­ای را تمام کند اما موضوع جایگزین کردن یک خودروی جدید کابوسی بود که برای این شرکت پایان نداشت. کلید حل این مشکل خرید شرکت آئودی در سال ۱۹۶۴ بود. این شرکت تخصص لازم برای تولید موتورهای خنک­شونده با آب و دیفرانسیل جلو را داشت و می توانست به فولکس ­واگن در تولید یک جانشین برای قورباغه ای کمک کند. آئودی راه را برای نسل­های جدید فولکس واگن که به نام­های پولو، گلف و پاسات معروف شده ­اند، باز کرد.    
کارخانه فولکس­ واگن در ولفسبورگ در سال ۱۹۷۴ به مرکز تولید فولکس واگن گلف که در دهه های هفتاد و هشتاد میلادی با نام رابیت در امریکا عرضه می­ شد، بدل شد. این مدل برخلاف پیشینیان اش هم از لحاظ فنی و هم از لحاظ ظاهری کاملا متفاوت بود. طراحی این مدل توسط طراحی ایتالیایی به نام گیورگتو گیوگیارو انجام شد که به آن بدنه­ای زاویه­دار بخشید. سبک طراحی این خودور الگویی برای شرکت­های دیگر در تولید خودروهای کوچکی مانند رنو ۵ بود. موتور گلف که به صورت اریب نصب شده بود، با سیستم آبی خنک می­ شد و با دیفرانسیل جلوی خود این خودرو را به حرکت درمی­ آورد. مدل قورباغه ای تا سال ۱۹۷۸ در دیگر کارخانه ­های فولکس ­واگن در آلمان در تیراژ محدود و در شعب این خودروساز در مکزیک و برزیل با حجم بیشتر تولید شد. هم اکنون این شرکت بسیار گسترش یافته است و برندها (شرکت­های تابعه) بسیاری دارد که در زیر با آنها آشنا می شویم.

آئودی

آئودی برند لوکس فولکس واگن محسوب می شود که تولیدات خود را در 9 کارخانه در 8 کشور اروپایی انجام می دهد. پیشینه آئودی از خود فولکس واگن نیز بیشتر است و تاسیس آن به سال 1909 که توسط هورش در شهر تسویکاو آلمان راه اندازی شد، بر می گردد. آئودی از سال 1964 میلادی توسط فولکس واگن خریداری شده است و از زیرمجموعه های این گروه که خودروهای لوکس و مجهز(غالبا در کلاس سدان) تولید می کند. رقبای اصلی آئودی دو خودروساز دیگر آلمانی یعنی بنز و ب ام و هستند که محبوب ترین و بهترین خودروهای لوکس جهان را تولید می کنند.

فولکس‌واگن

گروه فولکس واگن، محصولاتی با برند فولکس واگن عرضه می کند. کارخانه ای که این برند را تولید می کند در سال 1930 یعنی همان زمان که هیتلر تصمیم به تولید خودروی برای عموم مردم گرفت، راه اندازی شد. هیتلر از فردیناند پورشه درخواست کرد که خودرویی بسازد که عموم مردم توانایی خرید آن را داشته باشند و در نتیجه کارخانه ای به نام فولکس واگن(Volks+Wagon) که در زبان آلمانی به معنای خودروی مردم است، راه اندازی شد.

از آن زمان تاکنون این برند خودروهای محبوب و پرفروشی مانند فولکس واگن پاسات، گلف و قورباغه ای را تولید و عرضه کرده است.از میان شرکت های گروه فولکس واگن، این برند بیشترین سرمایه گذاری را روی تحقیق و توسعه کرده است.

بنتلی

برند بنتلی، شرکتی واقع در انگلستان است که خودروهای لوکس و خاص تولید می کند. این شرکت در سال 1919 توسط والتر اوون بنتلی تاسیس شد. این شرکت در سال 1931 توسط رولزرویس خریداری شد که محصولاتش را با نام رولزرویس بنتلی عرضه می کرد تا اینکه درسال 1998 توسط فولکس واگن خریداری شد.

لامبورگینی

شرکت لامبورگینی در سال 1963 برای رقابت با شرکت خودروسازی فراری، سازنده خودروهای سوپر اسپرت، توسط فروچیو لامبورگینی تاسیس شد. دفتر اصلی این شرکت در شهر کوچکی در ایتالیا به نام سن آگاتا بولونیز واقع شده است.

به دلیل بحران های اقتصادی در دهه هفتاد میلادی این شرکت در سال 1978 به کرایسلر فروخته شد. در سال 1987 شرکت مالزیایی مای کام ستکو این شرکت را خریداری کرد و در نهایت در سال 1998، آئودی این خودروساز سازنده خودروهای فوق سریع و خاص را خریداری کرد. در حال حاضر نیز به دلیل مالکیت گروه فولکس واگن بر آئودی، لامبورگینی نیز متعلق به گروه فولکس واگن می باشد.

پورشه

پورشه یکی از قدیمی ترین تولید کنندگان خودروهای اسپرت است و در سال 1931 میلادی توسط فردیناند پورشه و پسرش فری پورشه که هر دو در زمینه طراحی خودرو فعال بودند در شهر اشتوتگارت آلمان تاسیس شد.

بوگاتی

شرکت بوگاتی نیز یکی از خودروسازان قدیمی دنیاست که توسط صنعتگر ایتالیایی به نام آتوره بوگاتی در سال 1909 تاسیس شد. این خودروساز نیز از ابتدا تولید خودروهای خاص و سفارشی را مد نظر داشت و پس از فراز و فرودهای مختلف در طول عمر خود سرانجام در سال 1998 توسط گروه فولکس واگن خریداری شد. هم اکنون بوگاتی ویرون یکی از محصولات این شرکت با حداکثر سرعت 400 کیلومتر برساعت سریعترین خودروی جهان محسوب می شود.

سئات

سئات، خودروسازی اسپانیایی است که در سال ۱۹۵۰ با کمک شرکت فیات ایتالیا تاسیس شد. در ابتدا شرکت سئات پس از منفک شدن از فیات، عضو گروه آئودی گروپ(Audi Group) قرار گرفت که این گروه خود متشکل از شرکت های آئودی، لامبورگینی و سئات بود که پس از خریداری این گروه توسط فولکس واگن و منحل شدن آن، سئات بطور کامل تحت مالکیت فولکس واگن قرار گرفت.

مان(یا ام آ ان)

شرکت مان(MAN) تولید کننده خودروهای سنگین است و یکی از پیشتازان تولید خودروهای تجاری محسوب می شود. این شرکت در شهر مونیخ آلمان واقع است و به تولید کامیون، اتوبوس، موتور دیزل، ماشین آلات توربینی و تجهیزات صنعتی می پردازد. این شرکت هم اکنون بیش از 250 سال عمر دارد و در حال حاضر از زیرمجموعه های گروه فولکس واگن محسوب می شود.

اسکانیا

اسکانیا، شرکتی واقع در سوئد است که به تولید  کامیون های سنگین، اتوبوس و موتورهای دیزلی می پردازد. تاسیس این شرکت به سال 1900 بر می گردد و در حال حاضر فولکس واگن بزرگترین سهام دار آن است.

اشکودا

اشکودا، خودروسازی واقع در کشور چک است، که در سال ۱۸۹۵ توسط واکلاو لورین و واکلاو کلمنت تاسیس شد. این شرکت از سال ۱۹۹۱ یکی از زیرشاخه‌های اروپایی گروه فولکس‌واگن می باشد.

دوکاتی

دوکاتی، شرکت موتورسیکلت‌سازی ایتالیایی است. موتورسیکلت‌های این شرکت به داشتن طرح بدنه زیبا و نیز کیفیت فنی مناسب مشهورند که در چند دسته مختلف تولید می شوند. شرکت دوکاتی توسط برادران دوکاتی در سال ۱۹۲۶ پایه گذاشته شد. مالکیت دوکاتی از آن زمان تاکنون چندین بار تغییر کرده است. هم اکنون شرکت آئودی از طریق زیرمجموعه لامبورگینی خود مالک برند دوکاتی محسوب می شود و از آنجاییکه آئودی خود یکی از شرکت‌های تابعه گروه فولکس‌ واگن می‌باشد، دوکاتی نیز از شرکت های تابعه فولکس واگن محسوب می شود.

ایتال‌دیزاین

ایتال‌دیزاین، شرکت مهندسی و طراحی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۶۸ توسط جورجتو جیوجیارو و آلدو مانتووانی تاسیس شد. این شرکت خدماتی چون مدیریت پروژه، طراحی صنعتی، بسته‌بندی، خدمات مهندسی، مدل‌سازی، کنترل کیفیت و تستینگ را برای خودروسازان مختلف در سرتاسر جهان انجام می دهد. در سال 2010 شرکت لامبورگینی 90.11 درصد از سهام ایتال دیزاین را خریداری نمود که با توجه به مالکیت فولکس واگن بر لامبورگینی این شرکت نیز زیر مجموعه فولکس واگن محسوب می شود.

چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
1
2
3
4
5
averageامتیاز: 4
sigmaمجموع آرا: 5

ایشان علائق متفاوتی دارند و مهمترین حوزه علاقه و تخصصشان صنعت خودرو است.

تعداد کل مقالات: 53
تعداد کل نظرات : 13
تعداد کل آرا: 165
تعداد کل بازدیدها: 5228


نظرات کاربران


(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)
S
سعید ( 2017-02-14 17:42:25 )
مقاله خوب و کاملی بود