مهارت ها و وظایف نیروهای آتش نشانی چیست

مهارت ها و وظایف نیروهای آتش نشانی چیست
تاریخ انتشار : به روز رسانی : 1396/01/24

 این مقاله بر سازماندهی و کنترل عملیات در محل حادثه می پردازد که شامل حمایت ویژه ی فنی از سوی بخش ها و مشاوران پشتیبان برای بخش های عملیاتی می شود. سامانه ی فرماندهی حادثه, چهارچوبی مشخص را به منظور کمک به فرمانده ی عملیات تعیین می کند تا منابع در دسترس را به روشی مطمئن و مفید ایجاد کرده و به کار بگیرد.

این سامانه, آمادگی فرماندهی حادثه را برای استفاده از ساختارهای تشکیلاتی که می توانند برای هر حادثه ای به کار بیایند, از به خدمت گرفتن یک پمپ گرفته تا پیچیده ترین و بزرگ ترین حادثه, فراهم می کند.

بنابراین ضروری است که سامانه ی فرماندهی حادثه تماما به کار گرفته شود و همه ی کارکنان با آن آشنایی داشته باشند تا این زبان و مفاهیم نه تنها برای حوادث محلی بلکه در حوادث برون مرزی و ملی با پیچیدگی های متفاوت به طور کامل درک شوند.

 

 نقش فرمانده ی حادثه

فرمانده امداد و نجات حادثه, فرد اصلی ماهر در یک حادثه ی عملیاتی به حساب می آید که معمولا لباس مخصوص فرماندهی حادثه را به تن دارد. این نقش, نیازی به اطاعت مطلق از مامور مافوق حاضر در محل ندارد, اما مامور مافوق حاضر مسئولیتی اخلاقی و تشکیلاتی در طول تمام ساختار فرماندهی دارد که نمی توان از آن چشم پوشی کرد.

این آرایش, مامور را قادر می سازد مقامی بالاتر از یک فرمانده ی حادثه داشته باشد تا بتواند نقشی مشاوره ای و نظارتی را ایفا کند. از آنجایی که هر حادثه ی عملیاتی متفاوت است, فرماندهان حادثه باید برنامه های راهبردی و سیستم های کاری را به کار بگیرند که بر اساس ارزیابی کلی خطردر سایه ی مقتضیات ویژه ی حادثه و منابعی که در واقع برای رویارویی با چنین خطرهایی در دسترس هستند باشد.

در هر حادثه ای, فرماندهان حادثه/ و یا فرماندهان هر بخش باید اولویت بندی های راهبردی را تعیین کنند. در ادامه مثالی از یک فهرست نمونه حاوی اهدافی که باید در حریق سازه اولویت بندی شوند را می بینید:

1. عملیات نجات را اجرا کنید و از تماس با نیروهای امداد پزشکی برای تلفات بدون اتلاف وقت اطمینان حاصل کنید.

2. در صورت درگیر شدن تمام ساختمان با آتش برای جلوگیری از مواجهه با خطرهای دیگر اقدام کنید.

3. هر چه سریع تر توزیع آتش را در درون ساختمان و قسمت های تحت تاثیر آن محدود کنید.

4. اطفا حریق کنید.

5. به محض اینکه شرایط و منابع اجازه ی کافی را دادند عملیات های کنترل خسارت را شروع کنید.

6. به محض اینکه شرایط و منابع اجازه ی کافی را دادند تهویه را شروع کنید.

7. جداسازی و کند و کاو را آغاز کنید تا از پوشش تمامی حفره ها و شکاف ها مطمئن شوید.

8. وضعیت آسایش قربانیان و کسانی که خسارت دیده اند را در سریع ترین زمان ممکن بررسی کرده و در صورت لزوم برای کمک خارجی تماس بگیرید.

چنین فهرستی بر این فرض است که یک ارزیابی درست از خطر انجام شده باشد, کاملا اطلاع رسانی شده و تحت بازبینی مکرر قرار بگیرد. این اولویت های تدبیری هنگام گزارش گیری ها و زمانی که فرماندهان حادثه یا بخش عملکرد خود و تیم شان را در محل حادثه می سنجند, مفید خواهند بود: یک فرمانده ی حادثه به هنگام رویارویی با حادثه باید موارد متعددی را مورد نظر داشته باشد و این مسئله می تواند با افزایش درجه و زمان حتی پیچیده تر هم بشود.

واضح است که نمی توان انتظار داشت یک مامور به تنهایی تمامی جوانب عملیات در حال انجام را به دست بگیرد. بنابراین تعریف داده شده از سامانه ی فرماندهی حادثه در این مورد, ابزار و حمایت های عملیاتی و مدیریتی را فراهم می کند.

 درجه ی فرمانده در فرماندهی و کنترل سه درجه به عنوان برنز, نقره ای و طلایی وجود دارد که ممکن است در مواجهه با یک حادثه ی چند سازمانی به کار گرفته شوند.

این عناوین به منظور تعریف رتبه های فرماندهان و مدیریت اضطراری چند سازمانی استفاده می شوند و معمولا زمانی به کار می روند که ترکیب پاسخ چند سازمان ضرورت داشته باشد. اتخاذ این چهارچوب مدیریتی توافق شده در سطح ملی, به انسجام برنامه ها و مراحل میان سازمانی کمک خواهد کرد تا وظایف و مسئولیت ها مورد قبول واقع شوند.

مدل پاسخگویی های فوریتی به سه شکل (راهبردی – طلایی, تدبیری – نقره ای, عملیاتی – برنزی) است که در اینجا به شکل برای شما ارائه می گردد:

عملیاتی – که در این درجه فرماندهی برای اقدام سریع عملی و محول کردن وظایف کاری در صحنه ی یک حادثه عمل می کند. اگر حادثه با چندین نیرو گسترش پیدا کرده و نیاز به عملکرد مشترک و موثر داشته باشد, هر فرمانده به یک فرمانده ی برنز در راستای نیروهای دیگر قرار می دهد. باید بر این نکته تاکید شود که حتی اگر حادثه چند سازمانی باشد, نقش درجه ی عملیاتی به شکل رسمی به برنز تغییر پیدا نخواهد کرد مگر این که یک درجه ی نقره ای و یا تدبیری در محل حضور داشته باشد و یا یک گروه چند سازمانی نقره ای تشکیل شده است.

تدبیری - که درجه ای برای فرماندهی کامل در محل حادثه بوده و درجات عملیاتی را حمایت می کند, و در صورت وجود چندین فرمانده ی عملیاتی با آنها هماهنگ می شود تا به بالاترین میزان اثر بخشی دست پیدا کنند. علاوه بر این در صورتی که حادثه در طول چند سازمانی پیش برود, این نقش به فرماندهی نقره ای تغییر پیدا می کند. ممکن است در یک حادثه با ساختار چند سازمانی فرماندهان برنز و نقره ای بدون حضور یک فرمانده طلایی در محل عمل کنند.

راهبردی – هنگامی که یک رویداد و یا وضعیت اثر مهمی روی منابع داشته باشد به آن متوسل می شوند که ممکن است تعداد بالایی از سازمانها را درگیر کرده و یا برای مدت طولانی تحت تاثیر قرار دهد. این درجه به عنوان طلایی شناخته شده و معمولا به شکل یک گروه چند سازمانی, با جمع آوری چندین فرمانده طلایی از سازمان های مطرح کار خود را پیش می برند. این امکان وجود دارد, البته نه به طور معمول, که یک فرمانده طلایی به تنهایی در یک عملیات امداد و نجات با مقیاس گسترده که تاثیر چندانی روی سازمان های دیگر نداشته در نظر گرفته شود.

با وجود این که ممکن است یک حادثه با یک درجه ی نقره ای و بدون ضروررت حضور یک مامور درجه ی طلایی ساماندهی شود, اگر یک گروه طلایی شکل بگیرد, همواره درجات پایین تر به عنوان نقره ای و برنز شکل خواهند گرفت. باید این نکته را به خاطر داشت که ممکن است خدمات متفاوت به نسبت شرایط یک حادثه ی خاص, از موقعیت های مکانی مختلف دستوراتی در همان درجات را به کار ببندند. رایج ترین مثال این نکته زمانی است که یک فرمانده ی نقره ای پلیس انتخاب می کند که در یک قرارگاه یا تاسیسات اطلاع رسانی بماند در حالی که یک فرمانده امداد و نجات حادثه انتخاب می کند که با آتش نشان های برنزی و یا فرماندهان بخش به وسیله ی تاسیسات ارتباطی در محل حادثه که اغلب یک واحد فرماندهی است همکاری کند.

هنگامی که یک آتش نشان نقره ای باید دیداری مرتبط با چند سازمان را در یک پایگاه پلیس و یا هرجای دیگری داشته باشد, در نبود او محل حادثه تحت نظارت یک فرد ارشد از تیم فرماندهی نقره ای قرار می گیرد. در چنین شرایطی, تعیین فرمانده ی حادثه بر عهده ی مامور در صحنه خواهد بود. اگر یک حادثه ی حریق و یا حادثه ی چند سازمانی که با امداد و نجات کنترل شده, مانند یک گشت و امداد محلی و یا رویداد پاکسازی انبوه آلاینده ها به درجه ی طلایی برسد, قطعا این امکان وجود دارد که فرمانده ی حادثه ی حریق که یک مامور مهم به حساب می آید, فرمان حادثه را در دست گرفته و آن را مانند آنچه در درجه ی طلایی امداد و نجات وجود دارد به ماموری با درجه ی پایین تر و با تجربه ی کافی و قدرت اقدام بسپارد.

مامور اصلی وظیفه دارد تا به محض مناسب بودن شرایط, وظیفه ی درجه ی طلایی را بر عهده بگیرد. این نشان می دهد که مقامات از نظر وظایف به هم مرتبط هستند. بنابراین مهم است که درجات فرمان و عنوان های مرتبط با آنها به درستی درک شده و به دقت منتقل شوند تا خدمات متقابل اثر بخشی موثری داشته باشند. همچنین, باید این مسئله به خوبی مورد فهم قرار بگیرد که چون ممکن است یک حادثه برای یک سری خدمات خطیر باشد, گاهی لزوما دیگر خدمات را در درجه ی فرمان و یا هیچ درجه ی دیگری درگیر نمی کند, برای مثال, حریق بزرگ برای خدمات آتش نشانی و یا یک کشته از نیروهای پلیس.

 

از مهارت های نیروهای آتش نشانی چه میدانیم

 

 وظایف فرماندهی در درجه ی عملیاتی (برنز)

با ورود به محل یک حادثه, یک فرمانده ی حادثه اطلاعات اساسی گسترده ای را در نظر می گیرد و این مسئله می تواند با تشدید وضعیت حادثه حتی بیش از این پیچیده و دشوار شود.

به این ترتیب ضروری است که تا جایی که امکان داد در کمترین زمان بررسی های دقیق برای تنظیم اساس ساختار فرمان حادثه داده شود.

این نکته شامل موارد زیر است:

1. تمامی اطلاعات مرتبط را از مقطع پیش برنامه تا آنچه در مقطع آغاز شکل گیری برنامه در دسترس قرار دارد در نظر بگیرید.

2. پیشامد و خطرات را نسبت به افراد گروه و اشخاص ثالث شناسایی کنید, و یک ساختار امن کاری انتخاب کنید که در آن حالت تدبیری به تصریح گفته شده و به تمام کسانی که در صحنه ی حادثه حضور دارند و همچنین قسمت های اصلی که تحت نظر دارید اطلاع رسانی شده باشد.

3. منابع در دسترس در مقابل اهداف حادثه را ارزیابی کرده و در صورت نیاز درخواست حمایت بیشتر داشته باشید.

4. یک برنامه ی سرسخت در جهت اهداف حادثه تنظیم کنید و در صورتی که نمی توان همزمان به منابع دسترسی پیدا کرد آنها را اولویت بندی کنید. عدم موفقیت در اولویت بندی می تواند یک برنامه و یا اشخاص را به خطر بیندازد.

5. مسائل محیطی مانند به راه افتادن آب و یا آلودگی هوا را به محض شرایط مناسب در نظر داشته باشید. و هر کجا که نیاز بود اختیارات مربوط را که در پروتوکل ای توافق شده با دیگر سازمان ها کار می کنند در جریان بگذارید.

6. مقدمات موثری را هم برای ارتباطات در محل حادثه و هم برای به روز رسانی منظم مرکز کنترل و ماموران پشتیبان فراهم کنید.

7. با دیگر سازمان هایی که ممکن است آگاهی شان در رسیدن به اهداف حیاتی کمک کننده باشد ارتباط برقرار کرده و حفظ کنید.

8. در اولین فرصت آسایش و رفاه افراد آتش نشان و هر شخص دیگری که تحت تاثیر حادثه قرار گرفته را مورد بررسی قرار دهید.

9. برای ارائه ی خلاصه ای از اطلاعات در دسترس به یک مامور ارشد آماده باشید تا برای او به عنوان اعلام کننده ی فرمان تصمیم گیری شود.

10. به منظور اعلام گزارش و دور نگه داشتن منطقه از منابع نزدیک یک نیروی کمکی مقرر کنید تا در برقراری ارتباط با محل حادثه و ثبت اطلاعات ضروری کمک کننده باشد, این مورد به عنوان پشتیابی فرمان خطاب می شود.

11. مرتب ارزیابی خطر و برنامه ی متعاقب براساس وجود اطلاعات اضافی را به روز رسانی کنید.

12. برنامه را با فرماندهان بخش در میان بگذارید و اطمینان حاصل کنید که به روز رسانی های مرتب فرستاده شده و در روند کار دریافت می شوند.

وظایف فرماندهی در درجه ی تدبیری (نقره ای)

در ورود به محل حادثه, این مامور تدبیری باید به پشتیبانی فرمان گزارش بدهد و برای رسیدگی حضور پیدا کنند تا مطمئن شوند کنترل سیار آگاه شده است. به محض مناسب بودن وضعیت باید با فرمانده حادثه تماس گرفته شده و اطلاعات مربوط به حادثه ی در دست بررسی رد و بدل شود. تصمیم تمام کردن فرماندهی یک حادثه یا ماندن در محل حادثه با نقشی عملیاتی و نظارتی و یا اجازه ی ادامه ی کار همان فرمانده ی حادثه باید گرفته شده و با دقت به تمام طرفین مرتبط اطلاع رسانی شود. برای اطمینان و عدم ایجاد شبهه در مورد انتقال مسئولیت, این روند با تعویض روپوش فرمانده حادثه تایید می شود.

در زمان اتخاذ تصمیم درمورد خاتمه دادن حادثه ی بر عهده گرفته شده, باید نکات زیر را در نظر داشت:

1. برنامه ی موجود را بر اساس اولویت های تدبیری توافق شده به انجام برسانید.

2. ارزیابی خطر و حالت تدبیری را تامین کنید تا مطمئن شوید ساختارهای امن در حال استفاده برای کار هستند.

3. اطمینان حاصل کنید که منابع درخواستی کافی بوده و برای اولویت های تدبیری به شکلی موثر به کار گرفته شده اند.

4. از موثر بودن اطلاع رسانی ها و ارسال پیام های اطلاعاتی سازمان بندی شده و ثبت آنها مطمئن شوید.

5. ساختار فرمان حادثه را بررسی کرده و ببینید که هیچ کس فراتر از تجربیات و ظرفیت خود فرمانبرداری نکند و این که محدوده ی کنترل افراد قابل مدیریت باشد.

6. برنامه ی تدبیری برای تمام اطلاعات موجود را ارزیابی کرده و حتما یک محاسبه ی سود و زیان انجام دهید.

7. هرگونه مسئله ی رفاهی که ناشی از آن حادثه باشد باید به قدر کافی سنجیده و تایید شود.

8. با دیگر سازمان ها ارتباط موثر خود را حفظ کنید چرا که هرکدام در راستای یک سری اهداف مشترک در حال کار هستند.

9. هرگونه بررسی ضروری را در اولین موقعیت مناسب شروع کنید تا مدارک ممکن را ارزیابی و حفظ کرده و گفته های شاهدان عینی ثبت شود. زمانی که نیاز به طی مراحل قانونی وجود داشته باشد پلیس باید در ساعات اولیه و به صورت همکاری تمام وقت در روند تصمیم گیری عملیاتی وارد شود.

10. هرگونه نکته ی مرتبط که ممکن است در طی گزارش گیری مفید باشد, شامل عملکرد خوب یا بد, موفقیت و خرابی تجهیزات یا نا موفق بودن تدبیرات و عملکرد افراد را در نظر بگیرید.

فرمانده حادثه مسئول تامین و کنترل منابع در محل حادثه است. ارزیابی منابع شامل ملاحظات برای احتیاجات بیشتر خواهد شد:

1. ابزار و لوازم 2. افراد یا کارکنان 3. تجهیزات 4. رسانه ی مربوط به آتش نشانی 5. سوختنی ها ( مثل سوخت, سیلندرهای بی. ای.)

بخشی از میزان کنترل که یک فرمانده برای حفظ موقعیت نیاز دارد, به اندازه و خواست های حادثه وابسته است. در حوادث بزرگ, ممکن است بخش های ویژه ای از کنترل منابع به ماموران برگزیده شده سپرده شود.

چنین بخش هایی شامل: 1. بخش های عملیاتی 2. پشتیبانی فرمان 3. مرتب سازی نیروها 4. کنترل اصلی دستگاههای تنفسی 5. مدیریت و اجرا 6. پاکسازی آلاینده ها 7. آب 8. کف 9. مدیریت امداد 10. توان بخشی و رفاه کارکنان 11. امنیت 12. ارتباطات 13.

اخبار مرتبط ممکن است در صورتی که درجه بندی عملیات لازم داشته باشد, هر کدام از این فعالیت ها توسط فرمانده حادثه برای بخش های حمایتی تعیین شود. اگر این مسئله رخ دهد, فرمانده بخش پشتیبانی در دستوری به مامور پشتیبان فرمان که مسئولیتی مشابه نسبت به فرمانده عملیاتی دارد گزارش می دهد. در موقعیتی که عملیات های پیچیده و یا تکنیکی مانند پمپ های فشار قوی, پاکسازی انبوه آلاینده ها یا گشت و امداد محلی با بخش های عملیاتی درگیر می شوند, بخش های پشتیبان می توانند به آنها کمک کنند همانطور که عملکردهای دستگاه های تنفسی می تواند از طرف مرکز اصلی دستگاه تنفس مورد حمایت قرار بگیرد. فرمانده حادثه باید اطمینان حاصل کند که هیچ سوء تفاهم و یا اشتباهی در مورد فرمان عملیاتی داده شده توسط فرمانده ی بخش وجود نداشته باشد, همانطور که از طرف بخش های پشتیبانی و افراد آنها مورد حمایت و مشاوره قرار می گیرند, ممکن است برخی از آنها در رتبه ای بالاتری از بخش های تحت پشتیبانی هم قرار بگیرد. بسیار مهم است که سامان های امدادی مشترک و روند های عملیاتی استاندارد به طور کامل به این مسائل رسیدگی کنند.

 وظایف فرماندهی در درجه ی راهبردی (طلایی)

این پاراگراف به نقش مامور ارشد امداد و نجات حادثه می پردازد که هنگام تشکیل یک گروه همکاری راهبردی چند سازمانی در طی حادثه ی عملیاتی, مسئولیت های یک فرمانده ی راهبردی را ایفا می کند. وظیفه ی او این است که تمام مسئولیت سازمانی را برای مدیریت آن حادثه بر عهده گرفته و تدبیر و چهارچوب راهبردی که نیروهای نقره ای در آن مشغول خواهند شد, مقرر کند. البته این مورد تعیین نشده که فرمانده طلایی آتش نشانی فرمان می دهد یا عملیات ها را در محل حادثه بر عهده می گیرد. فرمانده طلایی آتش نشانی در گروه چند سازمانی طلایی شرکت می کند و کسی که برای آن مناسب شناخته می شود باید در آن مقام:

1. یک سری جهات و اهداف راهبردی را تعیین و ترویج کرده و مرتب آنها را مرور کند.

2. محدودیت های تدبیری را برای نیرو های نقره ای قرار دهد تا در آنها عمل کنند.

3. درخواست های فرماندهان نقره ای را اولویت بندی کرده و افراد و منابع را برای تامین نیاز ها تخصیص دهد.

4. رسیدگی به رسانه ها و ارتباط با عموم را مشخص کرده و پیش ببرد.

5. برنامه ریزی و عملیات ها را فراتر از پاسخگویی سریع به انجام برساند تا بازیابی را تسهیل ببخشد.

6. از نیروهای نقره ای پشتیبانی کرده و آنها را راهنمایی کند.

7. با سازمان های مشترک کار کند.

سازماندهی یک حادثه فرماندهی امداد حادثه بر اساس یک چهارچوب بنا شده که به مدیریت منابع در یک حادثه کمک می کند. این چهارچوب فرمانده حادثه را قادر می سازد تا بر اساس آنچه که بیشتر نگران کننده است مسئولیت برخی وظایف و عملکردها را تقسیم کرده و وضعیت را سریعا بهبود ببخشد و کنترل را به دست بگیرد.

موارد اصلی استاندارد از چهارچوب فرماندهی امداد حادثه از این قرارند:

1. وجود یک فرمان روشن, تعریف شده و مشخص

2. مدیریت محدوده ی کنترل فرماندهان اصلی

3. تقسیم وظایف و اختیارات مناسب با تعریف روشن و درک نقش و مسئولیت ها

4. یک الگوی منطقه ای منسجم و قابل پیش بینی. برای مثال, در یک ساختمان چهار طرفه, قسمت جلویی و یا صحنه ی اصلی عملیات به منطقه ی 1, منطقه ی 2, منطقه ی 3 و 4 تقسیم می شوند که در جهت عقربه های ساعت تقسیم شده اند. منطقه ی 3 در پشت قرار می گیرد. در ساختمان های غیر معمول و یا برخی مکان ها فرمانده حادثه باید به گونه ای تقسیم بندی کند که تا جایی که امکان داد با مدل مطابقت داشته باشد. درک مفهوم "محدوده ی کنترل" برای مدیریت حجم عظیمی از فعالیت ها و اطلاعات مهم است.

تقسیم بندی هم در مدیریت این حجم از فعالیت و تهیه ی یک گزارش واضح برای تمام افراد حاضر در صحنه ی حادثه اهمیت دارد. بررسی نشان می دهد که در حوادث بزرگ, فرماندهان حادثه نه تنها در مورد تدبیرات, منابع, مدیریت و اجرای طرح تصمیم گیری می کنند بلکه در عین حال یک نقشه ی سازمانی ذهنی را هم می سازند. در اولین ساعات شدت حادثه, استفاده از یک مدل استاندارد و قابل پیش بینی از وضعیت یک حادثه به شکل قابل ملاحظه ای کار را آسان می کند.

اگرچه این کار باید به درستی و به شکلی منسجم انجام گیرد. وفاداری به اصطلاحات رایج هم بسیار مهم است و برای بهبود درک مشترک از وضعیتی که با آن مواجه هستند کمک کننده است. فرمانده امداد حادثه وظایف را به مسئولیت ها تعبیر می کند. بدین ترتیب هر کدام از افراد امداد و نجات بنا بر شرایط خاص خود برای عملیات ها تعیین وظیفه می شوند.

چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
تعداد امتیاز کاربران به هر رتبه
1
2
3
4
5
امتیاز: 0
مجموع آرا: 0

درباره نویسنده


تعداد کل مقالات: 243
تعداد کل نظرات : 35
تعداد کل آرا: 472
تعداد کل بازدیدها: 241498

نظرات کاربران

*