مدل ها و روش های کسب درآمد و درآمدزایی از اینترنت اشیا و اینترنت همه چیز(IoE)

مدل ها و روش های کسب درآمد و درآمدزایی از اینترنت اشیا و اینترنت همه چیز(IoE)

همانطور که در مقاله اینترنت اشیا چگونه به ما کمک می کند؟ ذکر شد، اینترنت اشیا/اینترنت همه چیز در حوزه های مختلف و متعددی کاربرد دارد و بهره گیری از فناوری های این حوزه با خود چالش ها و دشواری هایی به همراه دارد. یکی از چالش های حوزه اینترنت همه چیز کسب درآمد یا پول زایی از محصولات و خدمات حوزه اینترنت همه چیز/اینترنت اشیا(Internet of Things) است. دلیل این چالش نوآوری های زیاد و پرسرعت در این حوزه است که بازارهای مختلف عمودی(مانند حمل و نقل، خانه/ساختمان، بهداشت و غیره) اینترنت همه چیز(Internet of Everything) را پوشش می دهد. چالش دیگر نیز بحث قیمت گذاری خدمات حوزه اینترنت اشیا/اینترنت همه چیز است. در این نوشته به بررسی این چالش ها و راهکارهای کسب درآمد از خدمات اینترنت اشیا اشاره می شود.

شرکت ها می توانند از خدمات خاص صنعت و قیمت گذاری منعطف در حوزه اینترنت اشیا بهره گیرند. این کار سبب می شود که:

  • امکان فروش خدمات بین صنایع مختلف از حوزه های مختلف وجود داشته باشد.
  • امکان بازاریابی سریع و قیمت گذاری های مختلف به منظور ارائه خدمات در لحظه در حوزه اینترنت همه چیز میسر می شود.
  • امکان دریافت هزینه یا قیمت گذاری به چندین مدل میسر می شود(مبتنی بر اشتراک، مبتنی بر میزان مصرف، مبتنی بر رفتار(مصرف کننده)، مبتنی بر ویژگی های اپلیکیشن و غیره)

ارائه دهندگان این سرویس ها باید خود درخصوص یکی از این مدل های قیمت گذاری/تعیین هزینه تصمیم بگیرند. ضمن اینکه بسیاری از اپراتورهای مخابراتی و ارائه دهندگان سرویس های ارتباطی از قبل سیستم های صورتحساب دهی و تعیین قیمت را دارند، سرویس های اینترنت همه چیز نیز می توانند در قالب یک سرویس به مشترکان ارائه شود.

شرکت های نوپا و شرکت های تثبیت شده که می خواهند در حوزه اینترنت اشیا فعالیت کنند، می توانند یکی از انواع مدل های پول درآوردن(monetizing model) یا کسب درآمد از اینترنت همه چیز زیر را استفاده کنند:

  • مدل پرمیوم(Premium) یا ویژه: مدلی ساده که درآن سازمان یک قیمت ویژه(بالاتر) را برای ویژگی های مربوط به محصول ارائه می کند.
  • مدل اکوسیستم(Ecosystem): مدلی که درآن سازمان/شرکت ارائه دهنده خدمات، پلتفرمی را ایجاد می کند که می توانند هم از فروشندگان محصول و هم مصرف کننده نهایی پول دریافت کنند.
  • مدل درآمد از سرویس(Service revenue): درآن سازمان یا شرکت ارائه دهنده خدمات اینترنت اشیا می تواند محصول سنتی خود را به یک سرویس تبدیل کند؛ بدین طریق که برای قابلیت های خاص سرویس هزینه های دوره ای دریافت کند.
  • مدل درآمد از داده ها(Data revenue): در این مدل سازمان/شرکت ارائه دهنده خدمات از فروش بسته های دیتایی که از حسگرها یا دستگاه ها جمع آوری می شوند، درآمد کسب می کند.

برای هر یک از مدل های پول زایی یا کسب درآمد از سرویس های اینترنت اشیا/اینترنت همه چیز، می توان یک مدل قیمت گذاری نیز تعریف کرد، که به شرح زیر هستند:

  • دریافت یکبار هزینه: در این حالت مشتری قیمت یک بار خرید را پرداخت می کند. این مدل البته بیشتر برای محصولات کاربرد دارد تا سرویس ها.
  • مدل اشتراکی: در این مدل مشتری انعطاف پذیری لازم برای شخصی سازی پیشنهاد سرویس ها و مدت سرویس ها را دارد. خدمات پشتیبانی و جانبی نیز می تواند پیشنهاد شود.
  • مدل پرداخت حسب مصرف: در این مدل شما براساس میزان مصرف واقعی سرویس پرداخت را انجام می دهید.
  • مدل پرداخت حسب خروجی/نتیجه(pay as result): در این حالت این امکان به مشتریان سرویس اینترنت اشیا داده می شود که حسب پیشنهاد محصول/سرویس اینترنت اشیا پرداخت را انجام دهند. در این مدل بازگشت سرمایه سریعا مشاهده می شود. برای مثال یک شرکت ارائه دهنده دستگاه هایی که نور، گرما و حرکت را ردیابی و تشخیص می دهند، می توانند این دستگاه ها را به نرم افزارهایی که بر این عوامل کنترل دارند، متصل کرده و حسب داده هایی که دستگاه جمع آوری می کند، پول پرداخت کند. یعنی مشتری درصدی از صرفه جویی در مصرف انرژی که حاصل استفاده از این دستگاه هاست را به شرکت پرداخت می کند.
  • مدل فریمیوم(Freemium): در این مدل شما سرویسی رایگان را در کنار سرویسی ارزشمند تر ارائه کرده که بابت آن پول دریافت می کنید، و این سرویس برای مشتری ارزشمند است و بابت آن پول پرداخت می کند. مانند اینکه شما دستگاه جمع آوری داده ها را بطور رایگان در اختیار قرار داده و حسب داده هایی که جمع آوری کرده پول بگیرید.

مدل های مخصوص اکوسیستم ها: مدل قیمت گذاری برای مدل کسب درآمد اکوسیستم نسبت به دیگر مدل های قیمت گذاری برای مدل های کسب درآمد از اینترنت اشیا متفاوت است که برخی از آنها به شرح زیر هستند:

  • مدل قیمت گذاری مبتنی بر تراکنش(Transaction based fee): در این مدل حسب هر تراکنشی که توسط پلتفرم انجام می شود، از کاربران آن پول دریافت می شود.
  • مدل قیمت گذاری/هزینه ثابت: در این مدل مشتری بهای ثابتی را برای استفاده از پلتفرم پرداخت می کند.
  • مدل اشتراک درآمد: در این مدل مشتری سهمی از درآمد خود را بابت استفاده از پلتفرم به ارائه دهنده پلتفرم پرداخت می کند.

مدل های درآمدزایی یا کسب درآمد از خدمات و محصولات اینترنت اشیا/اینترنت همه چیز که در بالا ذکر شدند را می توان برای بازارها و صنایع مختلف بکار برد. در زیر برخی از بازارها یا صنایعی که این مدل های کسب درآمد اینترنت اشیا در آنها کاربرد دارند، ذکر می شوند:

مدل پرمیوم: این مدل بیشتر مناسب شرکت های سخت افزاری و تولیدکنندگان اصلی سخت افزارهای اینترنت اشیا مناسب است. ارزش این مدل کسب درآمد در ارزش بالاتر آن از حیث هوشمندی، امنیت و غیره نسبت به محصولات سنتی است.

مدل درآمد از سرویس: در این مدل شرکت ها محصولاتی دارند که مشتریان بسیار درآنها دخیل هستند. امکان اشتراک چند نفر با چند قیمت متفاوت به اضافه مدل اشتراک رایگان به منظور جذب مشترک از ویژگی های ارزشمند این مدل است.

مدل درآمد از داده ها: شرکت هایی که در موقعیت جمع آوری، ذخیره و تحلیل داده ها از مشتریان هستند از این مدل می توانند استفاده کنند. مزیت این مدل امکان پاسخ به قوانین و شرایط محرمانگی و مدیریت داده هاست.

مدل اکوسیستم: این مدل برای شرکت هایی که دامنه ای از محصولات قابل ارائه در حوزه اینترنت همه چیز/اینترنت اشیا دارند، مناسب است. پلتفرم(اینترنت اشیا) را می توان بطور مشترک، مساوی و با قیمت منصفانه بین مشترکان به اشتراک گذاشت و از آنها هزینه دریافت کرد.

چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
1
2
3
4
5
averageامتیاز: 4.8
sigmaمجموع آرا: 4

ایشان مولف مقالات علمی سایت چگانه بوده و به حوزه فاوا و کارآفرینی علاقه دارند.

تعداد کل مقالات: 260
تعداد کل نظرات : 65
تعداد کل آرا: 1004
تعداد کل بازدیدها: 105890


نظرات کاربران


(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)