فال گرفتن و فال بینی در دیدگاه و نظر اسلام

فال گرفتن و فال بینی در دیدگاه و نظر اسلام

در مقاله تعریف و فرق تفأل با استخاره درخصوص اینکه فال گرفتن(تفأل) یا فال بینی چیست و وجه تمایز و تفاوت آن با استخاره کردن به قرآن چیست توضیح داده شد. این مقاله بطور نسبی نظر اسلام در مورد فال گرفتن یا تفأل را بیان می کند، اما در ادامه سعی می شود که بیشتر به موضوع فال گرفتن یا فال بینی پرداخته شود و دیدگاه اسلام و تعالیم اسلامی مربوط به فال گرفتن توضیح داده شود.

ابتدا باید بگوییم که فال گرفتن یا تفأل از گذشته های دور(حتی پیش از اسلام) در میان اقوام مختلف وجود داشته است. فال به چهره زدن، فال با صدای پرندگان(برای مثال صدای جغد یا کلاغ) از جمله فال هایی بودند که از گذشته های دور مورد استفاده ایرانیان بوده اند. اما اگر بخواهیم فال گرفتن یا فال بینی را از منظر اسلام بررسی کنیم باید به روایات و برخی از سخنان و اشعار حکیمان و شاعران اسلامی توجه کنیم.

بطور خلاصه می توان گفت که آیات قرآن، روایات و اشعار حکیمان ما درخصوص فال گرفتن اگر فال به بد زدن یا بدشگون دانستن امری باشد، آن را نهی کرده اند. در واقع ریشه این امر این است که بسیاری از اقوام گذشته اگر حادثه بدی روی می داد آن را به بدشگونی موجود یا فردی نسبت می دادند. برای مثال در زبان عربی واژه تطیُر وجود دارد که به معنای فال زدن به پرندگان/مرغان است. ابتدا این فال زدن هم جنبه خوبی داشت یعنی اگر پرنده ای از طرف چپ به راست پرواز می کرد نشانه فال خوب و اگر از راست به چپ پرواز می کرد نشانه فال بد می دانستند. اما بتدریج این تفأل یا فال زدن به پرندگان تنها جنبه بدی داشت بطوریکه در آیه ای از قرآن آمده است که: هنگامى که نیکى (و نعمت) به آنها می‌رسید، می‌گفتند: به خاطر خود ماست، ولى موقعى که بدى (و بلا) به آنها می‌رسید، می‌گفتند: از بدشگونی موسى و کسان اوست! آگاه باشید سرچشمه‌ی همه اینها، نزد خداست ولى بیشتر آنها نمی‌دانند.

از این روست که در روایات هم فال بد زدن یا بدشگون دانستن نشانه یا رویدادی نهی شده است و در مقابل نمونه هایی از احادیث و روایات وجود دارند که پیامبر اسلام و امامان ما فال زدن و خوب دانستن یک فرد، رویداد یا نشانه ای را کار خوبی دانسته اند. برای مثال در برخورد مسلمانان با کفار مکه پیامبر نام نماینده کفار که سهیل بن عمرو بود را به فال نیک گرفتند و آن را نشانه آسان شدن کار مسلمانان دانستند.

با توجه به این آیات، روایات و احادیث می توان این نتیجه را استنباط کرد که ابتدا در همه امور ما باید به خدا توکل کرده و پیش از انجام هر کاری جوانب مختلف آن کار را بطور کامل و دقیق بررسی کنیم و با تکیه به خداوند متعال پیش رویم و در صورت لزوم می توان از استخاره که در مقاله فوق الذکر توضیح داده شد، استفاده کرد. در کنار آن می توان نشانه هایی پیش از انجام یک امر را نشانه دشواری یا بدشگون بودن آن دانست. برای مثال در روایتی آمده است که نشانه بد قدم بودن زن مهریه زیاد اوست. از این امر می توان این نتیجه را گرفت که مشخصا مهریه زیاد می تواند یک عامل یا نشانه بد بودن انجام این ازدواج باشد البته لزوما اینگونه نیست و فرد می تواند با بررسی جنبه های مختلف امری مانند ازدواج – که اگر همه جوانب خوب و درست و منطقی باشد یعنی برای مثال دختر کاملا خوب و باعفت باشد- و با تکیه بر خداوند کار خود را پیش ببرد.

نمونه ای از درست بودن فال گرفتن یا  تفأل را در این ابیات از مولانا جلال الدین بلخی معروف به مولوی که شاعر، حکیم و عارف بزرگی بوده است، می توانید مطالعه و مشاهده کنید:

انبیاء گفتند فال زشت و بد

از میان جان تان دارد مدد

ای که نصح ناصحان را نشنوی

فال بد با تست(تو است) هر جا می روی

با تفکر و تامل در این ابیات مولانا می توان به راحتی و صریحا این نتیجه را گرفت که فال گرفتن یا تفأل ناشی از تفکر و نگرش خود فرد است که اگر آن را بد بگیرد، نتیجه آن نیز بد می شود، اما اگر با نیت درست و خوب پیش رود، نتیجه کار نیز خوب و مفید خواهد بود. ضمن اینکه می توان به برخی از نشانه ها پیش از شروع کاری توجه کرد و آن را به عنوان نشانه ای برای بد بودن نتیجه کار در نظر گرفت.

بنابراین بطور کل فال گرفتن بویژه فال درست گرفتن یا توجه به نشانه های درست می تواند مورد توجه باشد، اما مهمتر و اولی تر بررسی کلیه ابعاد یک کار و تکیه به خداوند است که اگر کار شما خیر باشد، حتما با کمک خداوند پیش خواهد رفت؛ زیرا که کلیه امور هستی به دست خداوند است و اوست که براساس مصلحت تدبیر نظام هستی را انجام می دهد.

چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
1
2
3
4
5
averageامتیاز: 0
sigmaمجموع آرا: 0

ایشان مولف مقالات سایت چگانه هستند

تعداد کل مقالات: 675
تعداد کل نظرات : 156
تعداد کل آرا: 2057
تعداد کل بازدیدها: 399561


نظرات کاربران


(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)