عوارض و بیماری های زنان در دوره بارداری

عوارض و بیماری های زنان در دوره بارداری

دوران بارداری برای زنان با مشکلات و بعضا عارضه ها و بیماری هایی همراه است. در این نوشته برخی از عارضه و بیماری هایی که زنان با آن در دوران بارداری دست به گریبان هستند، توضیح داده می شوند.

کم خونی فقر آهن

کم خونی زمانی که سلول های قرمز خون پایین باشد، روی می دهد. کم خونی فقر آهن شایعترین نوع کم خونی است. آهن بخشی از هموگلوبین خون است که کار انتقال اکسیژن را انجام می دهد. زنان حامله به دلیل افزایش خون در بدن شان بیش از حد معمول به آهن احتیاج دارند. علائم فقر آهن شامل احساس ضعف و خستگی، رنگ پریدگی، احساس غش، احساس کم آوردن نفس و غیره را بدست می دهد. معمولا پزشک در این حالت استفاده از مکمل های اسید فولیک را توصیه می کند.

دیابت بارداری

دیابت بارداری حالتی است که در آن قند خون در دوره بارداری بیش از حد بالا می رود. معمولا این وضعیت در دو گام تشخیص داده می شود. غربالگری با تست چالش گلوکز در هفته های 24 تا 28 بارداری و به همراه تست تحمل گلوکز. دیابت قند خون می تواند احتمال تولد نوزادی که بیش از حد بزرگ است، افزایش فشار خون زن حامله و زایمان سزارین را افزایش می دهد. درمان این عارضه دوران بارداری شامل رژیم غذایی سالم و ورزش و درصورتیکه این روش ها پاسخگو نباشد، استفاده از داروهای به منظور کاهش قند خون، می شود.

افسردگی و اضطراب

زنان حامله به افسردگی و اضطراب و همچنین دیگر مشکلات بهداشت روانی در طول دوره بارداری و پس از به دنیا آمدن نوزاد، مبتلا می شوند. این افسردگی و اضطراب دوره بارداری یک عامل مشخص و واحد ندارد، اما تغییرات هورمونی، استرس، سابقه خانوادگی و تغییر در ساختار شیمیایی مغز از جمله عوامل آن است. این افسردگی اگر تحت کنترل و مراقبت نباشد، می تواند به رشد جنین در دوران بارداری کمک کند.

مشکلات جنین

مشکلاتی یا عارضه هایی که ممکن است برای جنین در دوره بارداری بوجود آید شامل کاهش حرکات جنین پس از هفته 28 بارداری یا کوچکتر از حد معمول بودن نوزاد می شود. این شرایط حاملگی نیازمند مراقبت های بیشتری از جمله آزمایش های سونوگرافی، تست نان استرس، وضعیت بیوفیزیک و غیره می شود.

عفونت ها در دوران بارداری

عفونت های مختلفی از جمله عفونت های مقاربتی(sexually transmitted infections/STIs) ممکن است در دوران بارداری و وضع حمل ایجاد شوند و منجر به عارضه هایی برای زن حامله یا نوزاد گردند.

هایپرمسیس گراویدارم(Hyperemesis Gravidarum)

برخی از زنان به حالاتی مانند استفراغ و تهوع شدید و مستمر در دوره بارداری یا تهوع حاملگی(morning sickness) مبتلا می شوند که به آن هایپرمسیس گراویدارم می گویند که حالت شدید تهوع است و معمولا نیاز به بستری شدن دارند تا از طریق سروم مواد غذایی و مایعات از دست رفته در بدن آنها جبران شود. این عارضه معمولا در هفته 20 ام به بعد بارداری کمتر می شود.

سقط خود به خودی جنین

از دست دادن جنین قبل از هفته 20 ام بارداری را سقط جنین خود به خودی گویند. تقریبا 20% از حاملگی ها در دنیا به سقط جنین خود به خودی(miscarriage) منجر می شود. شایعترین علت آن نیز مشکلات کروموزومی است. نشانه های این مشکل در زنان حامله شامل حالت دلپیچه یا خونریزی می شود. خونریزی زودهنگام در حاملگی شایع است و سقط جنین محسوب نمی شود.

پلاسنتا پراویا(Placenta Previa)

این حالتی است که در ان پلاسنتا(جفت جنین که از طریق بند ناف در رحم به جنین متصل است) مخرج دهانه رحم را می بندد. این حالت می تواند خونریزی دردناک در سه ماه دوم یا سوم بارداری برای زن حامله ایجاد کند. در این حالت معمولا پزشکان استراحت را به زن حامله توصیه می کنند. اگر در این حالت خونریزی شدید و ادامه دار باشد، زن باردار باید در بیمارستان بستری شود.

دکولمان جفت(placenta abruption)

دکولمان جفت حالتی است که جفت/پلاسنتا از دیواره داخلی رحم جدا می شود. این جداشدن می تواند حالت کم، متوسط و شدید داشته باشد که در حالت شدید، جنین نمی تواند اکسیژن و ریزمغذی های لازم برای زندگی را دریافت کند. دکولمان جفت با عوارضی مانند خونریزی، دل پیچه یا حساس شدن رحم خود را نشان می دهد. در حالت شدید این عارضه، نیاز به زایمان زودرس است.

پره اکلامپسی(Preeclampsia)

حالت افزایش سریع و ناگهانی فشار خون بعد از هفته بیستم حاملگی است. این حالت منجر به فشار خون بالا، متورم شدن دست ها و صورت، درد در ناحیه شکم، تاری دید، گیجی و سردرد می شود. تنها راه پره اکلامپسی یا اکلامپسی زایمان نوزاد است. اگر این زایمان از نوع زودرس باشد معمولا پزشکان وضعیت مادر را با عوارض زایمان زودرس و نوزاد نابالغ بررسی می کنند.

زایمان زودرس

معمولا جنین یا نوزاد در هفته 39 تا 40 بارداری یعنی دوره نه ماهه و کامل بارداری کاملا رشد کرده و مادر آماده زایمان است. ریه ها، کبد و مغز نوزاد در هفته های 37 تا 40 بارداری رشد کامل می کنند. بنابراین وضع حمل یا زایمان پیش از هفته 37 بارداری عوارضی برای نوزاد داشته و سبب می شود که مادر در آینده زایمان زودهنگام داشته باشد. بعضا اگر ریسک به خطر افتادن سلامتی مادر یا نوزاد وجود داشته باشد، زایمان پیش از هفته 39 بارداری ضروریست. اما همانطور که ذکر شد دوره کامل بارداری تا 39 هفته بطول می انجامد.

چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
1
2
3
4
5
averageامتیاز: 0
sigmaمجموع آرا: 0

ایشان مولف مقالات سایت چگانه هستند

تعداد کل مقالات: 873
تعداد کل نظرات : 308
تعداد کل آرا: 3270
تعداد کل بازدیدها: 1028002
عوارض و بیماری های زنان در دوره بارداری
چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
1
2
3
4
5
averageامتیاز: 0
sigmaمجموع آرا: 0


نظرات کاربران


(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)