علت قیام امام حسین(ع) و وقوع نبرد کربلا به بیان ساده

 علت قیام امام حسین(ع) و وقوع نبرد کربلا به بیان ساده

واقعه کربلا و روز عاشورا یکی از وقایع مهم تاریخ اسلام است که در مقاله واقعه عاشورا چیست؟ جزئیات واقعه کربلا به زبان ساده و مختصر در مورد آن توضیح داده شد. اما درخصوص اینکه چرا امام حسین قیام کردند و از مکه به سوی کوفه و در مسیر راه کربلا حرکت کردند و در نهایت واقعه عاشورا را آفریدند یکی از موضوعات مورد مناقشه عوام و علمای اسلام است. شبهاتی بر علت وقوع واقعه کربلا وارد شده است از جمله نبرد کربلا و جنگ یزید با امام حسین(ع) بر سر زنی زیبا رو به نام اورینب بوده که همسر یکی از سرداران سپاه یزید بوده که پس از زنا با یزید، شوهرش او را طلاق داده و با امام حسین ازدواج می کند و یزید به امام حسین(ع) می گوید اگر سرت را می خواهی اورینب را برگردان و امام حسین این کار را نمی کنند و در مسیر کوفه(به علت درخواست کوفیان ) در کربلا شهید می شوند. این شبهه کاملا ساختگی بوده که مستندات آن در http://old.aviny.com/shobhe/eteghadi/140.aspx ذکر شده است. اما فلسفه و علت قیام امام حسین علیه السلام و حرکت ایشان به سوی کوفه که حتی در مسیر راه از عهد شکنی کوفیان آگاه می شوند را در چند مورد می توان خلاصه کرد که در زیر بطور خلاصه توضیح داده می شوند.

اول آنکه علت و فلسفه قیام امام حسین و نبرد کربلا را باید در شرایط زمانی که امام حسین(ع) در آن قرار داشتند، بررسی کرد. به بیان ساده علت قیام امام حسین را می توان در مقایسه با صلح امام حسن(ع) در زمان معاویه در نظر گرفت. در زمان امام حسن ایشان به دلایل مختلفی صلح کردند که از جمله آن می توان وجود نیروهای خوارج، عدم تمایل یاران و اطرفیان امام به جنگ و همچنین حیله گری معاویه که برخلاف یزید ظواهر دین را حفظ می کرد و همین باعث می شد که حداقل ظواهر اسلام مخدوش نشود. این عوامل منجر به این شد که امام حسن(ع) صلح با معاویه را بپذیرد.

در مقابل در زمان امام حسین(ع) – البته بعد از فوت معاویه؛ یادآور می شوم که امام حسین تا زمان زنده بودن معاویه صلح امام حسن با ایشان را پذیرفته بود.- هنگامیکه یزید به حکومت رسید به دلیل بوجود آمدن شرایطی که در ادامه توضیح داده می شود، امام حسین اقدام به قیام و در واقع امر به معروف و نهی از منکر کردند.

دلایل قیام امام حسین(ع) را می توان بطور خلاصه موارد زیر برشمرد:

اولین دلیل قیام امام حسین این بود که یزید از ایشان تقاضای بیعت کرده بود- برخلاف توصیه پدرش که او را از اصرار به بیعت گرفتن از امام حسین(ع) نهی کرده بود. یادآور می شوم که امام حسین در صورت بیعت نکردن با یزید و ماندن در مکه به دستور یزید خون شان ریخته می شد و به شهادت می رسیدند و برای اینکه خونشان در زمان حج در مکه ریخته نشود حج خود را ناتمام ریخته و از مکه به سوی کوفه حرکت کردند.

شاید بتوان مهمترین آنها را به خطر افتادن اسلام(حتی از بین رفتن ظواهر اسلام) دانست؛ یزید و اطرافیانش به هیچ یک از احکام دین اسلام پایبند نبودند و این عدم تعهد به اصول دین زمینه ظلم و فساد و از بین رفتن اسلام و تعالیم اسلامی را فراهم کرده بود. نمونه ای از آن جنگ کردن یزید در ماه محرم است که طبق سنت در این ماه جنگ حرام است ولی یزید و فرماندهانش این سنت را زیرپا گذاشتند و با امام حسین در محرم جنگ کردند.

دومین عامل قیام امام حسین و وقوع نبرد کربلا را می توان تمایل مردم به مقابله با حکومت امویان یعنی یزید دانست که خود این دشمنی ناشی از ظلمی بود که معاویه در طی 20 سال حکومت خود به مردم کرده بود و یزید نیز آن را ادامه می داد. نامه کوفیان در تقاضا برای آمدن امام به کوفه از نمونه های آمادگی مردم آن زمان برای مقابله با حکومت فاسد وظالم یزید بود.

با در نظر گرفتن این شرایط می توان مهمترین عامل قیام امام حسین(ع) را امر به معروف و نهی از منکر کردن دانست. نیاز به امر به معروف و نهی از منکر را امام حسین به دلیل ظلم و فسادهایی که معاویه در طی بیست سال حکومت خود کرده بود و به صلح نامه خود و حتی کتاب خدا و سنت پیامبر پایبند نبود و یزید نیز آن راه را شدیدتر و بیشتر ادامه می داد، احساس می کردند.

یک نکته مهم نیز باید یادآور شوم که هنگامیکه امام حسین(ع) از همراهی مردم کوفه مایوس شده بودند قصد بازگشت داشتند و به سپاه حر که مامور بودند ایشان را به سمت کربلا هدایت کنند(توجه کنید که کربلا با کوفه کمی فاصله دارد و البته در مسیر کوفه نیست برای دیدن نقشه مسیر حرکت امام حسین به مقاله زندگی و امامت امام حسین(ع) در دوره خلافت معاویه و یزید رجوع کنید) فرمودند که اگر دعوتتان را پس گرفتید اجازه دهید که من بازگردم و به جایی دور از اینجا بروم. اما سپاه حر و فرماندهان یزید می دانستند که اگر امام به جای دیگری هم برود دست از مبارزه و مقابله با حکومت یزید بر نمی دارند. ضمنا باید توجه کنید که یزید برخلاف معاویه فردی سیاستمدار و دانا نبود که بتواند در این شرایط چاره ای یافته و تصمیم درستی اتخاذ کند.

به بیان ساده امام حسین(ع) طی حکومت معاویه زمینه های از بین رفتن تعالیم اسلام را درک کرده بودند و تنها به دلیل صلح امام حسن(ع) به صلح با معاویه پایبند بودند، اما بعد از فوت معاویه و با بوجود آمدن شرایطی که بیش از پیش اسلام و تعالیم اسلامی و سنت نبوی در خطر بودند و ظلم و فساد یزید بیش از پیش بود، امام حسین تصمیم به قیام و امر به معروف و نهی از منکر گرفتند.

 

چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
1
2
3
4
5
averageامتیاز: 3.7
sigmaمجموع آرا: 11

ایشان مولف مقالات سایت چگانه هستند

تعداد کل مقالات: 523
تعداد کل نظرات : 152
تعداد کل آرا: 1852
تعداد کل بازدیدها: 328359


نظرات کاربران


(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)