ریسک فاکتورهای سقط جنین خود بخودی یا مرده زایی | روش های جلوگیری از سقط جنین خود بخودی یا مرده زایی

ریسک فاکتورهای سقط جنین خود بخودی یا مرده زایی | روش های جلوگیری از سقط جنین خود بخودی یا مرده زایی

علاوه بر علل و عواملی که در مقاله علل و عوامل سقط جنین خود بخودی یا مرده زایی در مورد سقط جنین خود به خودیذکر شد که می توانند عامل و علت سقط جنین خود بخودی یا مرده زایی باشند، برخی از ریسک فاکتورها(Risk factors) نیز وجود دارند که احتمال سقط جنین خود به خودی یا مرده زایی در زنان حامله را بیشتر می کنند. ریسک فاکتورها/عوامل ریسکی سقط جنین خود بخودی و مرده زایی به شرح زیر هستند:

چندین حاملگی و سن: سن زن حامله ریسک فاکتور مهمی در سقط جنین خود بخودی است. نرخ سقط جنین خود به خودی با سن بطور ممتد افزایش می یابد. این نرخ بعد از 35 سالگی بطور چشمگیری افزایش می یابد. در زنان کمتر از 35 سال ریسک سقط جنین خود به خودی حدود 10% است در حالیکه در افراد بالای 40 سال این نرخ حدود 45 درصد است. ریسک سقط جنین خود به خودی در زنان حدود 30 سال افزایش می یابد.

چاقی، اختلالات تغذیه و کافئین: نه تنها چاقی با سقط جنین خود به خودی ارتباط دارد، بلکه می تواند منجر به کاهش باروری و دیگر مشکلات حاملگی گردد. سقط جنین خود بخودی مکرر با چاقی ارتباط دارد. کمبود مواد مغذی در بدن بطور قطعی با سقط جنین خود بخودی ارتباطی نشان نداده است، بلکه مطالعات نشان داده اند که هایپرمسیس گراویداروم معمولا پیش از سقط جنین خود به خودی ایجاد می شود. مصرف کافئین هم طبق تحقیقات با نرخ سقط جنین خود به خودی ارتباط می یابد – بویژه مصرف بسیار زیاد کافئین. البته نرخ بالای مصرف کافئین هم در شرایط و مواقع خاصی با سقط جنین خود به خودی ارتباط می یابد.

اختلالات غدد درون ریز(endocrine disorders): اختلالات غده تیروئید بر روی باروری تاثیر می گذارد. مطالعات نشان داده اند که کمبود ید هم با افزایش ریسک سقط جنین خود بخودی ارتباط قوی دارد. همچنین ریسک سقط جنین خود به خودی با عدم کنترل یا کنترل ضعیف دیابت هم در ارتباط است به بیان ساده قند خون بالا یا دیابت می تواند احتمال سقط جنین خود به خودی را افزایش دهد.

مسمومیت غذایی: استفاده از غذاهایی که با لیستروسیس(Listeriosis)، توکسوپلاسموسیس(Toxoplasmosis)، سالمونلا(Salmonella) آلوده شده اند ریسک سقط جنین خود به خودی را افزایش می دهد.

آمنیوسنتسیس و نمونه گیری کوریونیک ویلوس(Chorionic villus sampling): این یک رویه و تست است که به منظور ارزیابی جنین انجام می شود. در این تست نمونه ای از مایع آمنیوتیک از طریق وارد کردن یک سوزن به داخل شکم و رحم گرفته می شود. نمونه گیری کوریونیک ویلوس هم روش مشابهی است با این تفاوت که بافت از رحم نمونه گیری می شود و نه مایع. انجام این آزمایش ها/تست ها با از دست دادن جنین در سه ماهه اول بارداری در ارتباط هستند و با از دست دادن جنین در سه ماهه دوم ارتباطی ندارند. البته نرخ سقط جنین های خود بخودی ناشی از این نوع تست ها کمتر از 1% است.

جراحی: تاثیر جراحی روی بارداری مشخص نیست، بویژه اثرات جراحی باریاتریک(Bariatric surgery). جراحی شکمی یا ناحیه لگن در دسته ریسک فاکتورهای سقط جنین خود به خودی قرار نمی گیرند. یکی از جراحی هایی که با سقط جنین خود به خودی ارتباط داشته اند، برداشتن کورپس لوتیوم از تخمدان است که به دلیل نوساناتی که در هورمون های لازم برای بارداری ایجاد می کنند به سقط جنین خود به خودی منتهی می شوند.

استفاده از دارو: درخصوص استفاده از داروها و تاثیر آن بر سقط جنین خود بخودی مطالعات مختلفی صورت گرفته است که یک نمونه از آن افزایش کم احتمال سقط جنین خود به خودی به دلیل استفاده از داروهای ضد افسردگی است. داروهایی که ممکن است احتمال سقط جنین خود به خودی را بیشتر کنند شامل رتینوید، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن، میزوپروستول و متوترکسیت می شوند.

شیمی درمانی و پرتو درمانی برای سرطان: پرتو درمانی با استفاده از یونیزه کردن برای زنان حامله مبتلا به سرطان می تواند منجر به سقط جنین خود به خودی شود. در معرض اشعه های پرتودرمانی قرار گرفتن می تواند نرخ باروری را افزایش دهد. استفاده از داروهای شیمی درمانی هم ریسک سقط جنین خود به خودی را افزایش می دهند.

بیماری های مداخله کننده(intercurrent diseases): به معنی بیماری هایی که در میان بیماری دیگری ایجاد می شوند، ریسک سقط جنین خود به خودی را افزایش می دهند. بیماری هایی مانند دیابت، سندروم پلی کیستیک تخمدان، هیپوتیرویدیسم، بیماری های عفونی خاص و بیماری های خود ایمنی از جمله این موارد هستند.

وضعیت ایمنی: خود ایمنی(Autoimmunity) عامل احتمالی سقط جنین میان دوره یا انتهای دوره بارداری(مرده زایی) است. در حالت سقط جنین خود به خودی ناشی از خود ایمنی، سیستم ایمنی بدن به جنین در حال رشد حمله کرده و از رشد معمول و رویه معمول حاملگی جلوگیری می کند. همچنین خودایمنی بدن می تواند ناهنجاری های ژنتیکی در رویان ایجاد کرده و به سقط جنین خود به خودی منجر شود.

آسیب ها و صدمات به بدن: حدود 15 درصد از زنانی که سقط جنین های مکرر داشته اند علت آن نوعی صدمه یا آسیب به آناتومی بدن بوده که مانع کامل شدن دوره بارداری شده است. در واقع ساختار رحم بر توانایی مادر در به پایان رساندن دوره بارداری تاثیرگذار است.

سیگار کشیدن: مصرف کنندگان مواد دارای تنباکو از جمله سیگار ریسک بیشتری در سقط جنین خود به خودی دارند. ریسک سقط جنین خود به خودی ناشی از سیگار کشیدن می تواند بواسطه پدر سیگاری هم ایجاد شود اما این ریسک در زن حامله سیگاری بیشتر است.

توجه شود که عوامل فوق الذکر تنها ریسک ابتلا را افزایش می دهند و عامل اصلی و ایجاد کننده نیستند. بنابراین توصیه می شود که زنان حامله به منظور جلوگیری از سقط جنین خود بخودی یا مرده زایی از موارد فوق الذکر اجتناب کنند. برای مثال عواملی مانند سیگار کشیدن یا در معرض اشعه یا مواد شیمایی نبود قابل اجتناب بوده و می تواند از سقط جنین خودبخودی یا مرده زایی زن حامله پیشگیری کند.

چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
1
2
3
4
5
averageامتیاز: 0
sigmaمجموع آرا: 0

ایشان مولف مقالات سایت چگانه هستند

تعداد کل مقالات: 873
تعداد کل نظرات : 308
تعداد کل آرا: 3270
تعداد کل بازدیدها: 1028002
ریسک فاکتورهای سقط جنین خود بخودی یا مرده زایی | روش های جلوگیری از سقط جنین خود بخودی یا مرده زایی
چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
1
2
3
4
5
averageامتیاز: 0
sigmaمجموع آرا: 0


نظرات کاربران


(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)