روش های تشخیص سرطان ها یا تومورهای هیپوفیز

روش های تشخیص سرطان ها یا تومورهای هیپوفیز

در مقاله علائم و نشانه های سرطان یا تومورهای هیپوفیز کدامند؟ درخصوص علائم و نشانه های سرطان های هیپوفیز توضیح داده شد. باید پس از بروز علائم سرطان هیپوفیز به پزشک مراجعه شود که پزشک متخصص اقدامات تشخیصی به منظور تشخیص دقیق سرطان هیپوفیز و نوع سرطان هیپوفیز را انجام دهد. در این مقاله روش های تشخیص سرطان هیپوفیز توضیح داده می شوند.

همانند بسیاری دیگر از سرطان ها، تومورها/سرطان های هیپوفیز هم ابتدا با معاینه بالینی و بررسی سوابق پزشکی بیمار شناسایی و مشخص می شوند.

معمولا پزشکان سوابق وراثتی و سابقه ابتلا اعضای خانواده به این نوع سرطان را بررسی می کنند. مواردی مانند وضعیت دید، مشکلات سیستم عصبی نیز به منظور تشخیص سرطان هیپوفیز توسط پزشک بررسی می شوند. در صورت تشخیص اولیه پزشک معالج ممکن است به متخصص غدد یا متخصص اعصاب نیز ارجاع داده شوید.

تست سطح هورمون در خون یا ادرار

اگر فرد بیمار مشکوک به ابتلا به تومور هیپوفیز تولید کننده هورمون باشد، سطح هورمون در خون یا ادرار فرد از طریق آزمایش خون یا آزمایش ادرار سنجیده می شوند.

آدنوما سوماتوتروف(Somatotroph adenoma)

این تست تشخیص سرطان هیپوفیز یک آزمایش بالینی است که در مواردیکه علائم بیمار بسیار خاص باشند، انجام می شوند. در این تست تشخیصی، سطح هورمون رشد و فاکتور رشد شبه انسولین در نمونه خون بررسی می شود- این آزمایش خون باید ناشتا باشد. اگر سطح هورمون های رشد بالا باشد، سبب می شوند که کبد IGF یا هورمون های شبه انسولین بیشتری تولید کنند. معمولا به جای بررسی هورمون رشد از بررسی IGF استفاده می شود چون سطح این هورمون در طول روز تغییراتی ندارد اما هورمون رشد در طول روز زیاد تغییر می کند.

تست های تشخیص آدنوما کورتیکوتروف(Corticotroph adenoma)

بیماری های کمی آدنوما کورتیکوتروف را ایجاد می کنند و تومور یا سرطان هیپوفیز هم یکی از این بیماری هاست که سبب ترشح هورمون کورتیزول زیاد شود. روش تست این ترشح این هورمون بررسی بزاق است که بزاق در آخر شب بررسی می شود تا مشخص شود که سطح آن در شب بالاست(معمولا سطح این هورمون در شب کاهش می یابد). روش دیگر سنجش میزان کورتیزول از طریق نمونه خون است. سنجش کورتیزول از طریق آزمایش ادرار هم قابل انجام است.

آدنوما لاکتوتروف(Lactotroph adenoma) یا پرولاکتینوما(Prolactinoma)

در این روش تشخیصی نمونه خون به منظور سنجش سطح پرولاکتین بررسی می شود.

آدنوما گونادوتروف(Gonadotroph adenoma)

از طریق آزمایش خون و بررسی نمونه خون سطح هورمون های LH و FSH بررسی می شوند تا مشخص شود که آیا فرد تومور ترشح کننده گونادوتروپین دارد. سطح هورمون های مربوطه مانند استروژن، پروژسترون و تستوسترون هم بررسی می شود.

آدنوما تیروتروف(Thyrotroph adenoma)

در آدنومایی که سطح تیروتروپین(Thyrotropin/TSH) افزایش می یابد میزان آن در خون افزایش یافته و از طریق آزمایش خون مشخص می شوند، همچنین تست هورمون تیروئید نیز انجام می شود.

تشخیص آدنوما غیر کارکردی

در افراد مبتلا به آدنوما غیر کارکردی هیپوفیز معمولا سطح هورمون هیپوفیز بالا نیست. اما بعضا سطح هورمون های هیپوفیز به دلیل اینکه آدنوما سلول هایی که این هورمون ها را تولید می کنند از بین می برد.

تست تشخیصی دیابت بی مزه

همانطور که در مقالات قبلی ذکر شد یکی از علائم سرطان هیپوفیز دیابت بی مزه است که ناشی از آسیب به بخشی از هیپوفیز است که هورمون وازوپرسین را ذخیره می کند و متعاقبا سبب افزایش ادرار و کاهش آب بدن می شود. برای تشخیص این نوع از سرطان هیپوفیز میزان سدیم یا گلوکز در خون و همچنین تراکم کلی نمک در خون و ادرار نیز سنجش می شود. میزان ادرار در یک دوره 24 ساعته هم سنجیده می شود. اگر بدن شما وازوپرسین کافی تولید نکند، بدون اینکه به بدن شما مایعات برسد، ادرار شما زیاد می شود.

نمونه گیری خون ونوس(Venous blood sampling)

آدنوما کورتیکوتروف معمولا با روش های تصویربرداری مانند MRI مشخص می شود. هنگامیکه سطح ACTH یا همان کورتیکوتروف بالاست، اما عکس های MRI نرمال هستند، معمولا آزمایش خون به منظور یافتن تومور انجام می شوند.

در این روش لوله ای از طریق رگ ها از روی پوست به داخل سینوس های پتروسال در نزدیک پایه هر مغز هدایت می شود. این سینوس ها دو رگ کوچک که خون را از هر طرف غده هیپوفیز می کشند، نگه می دارند. خون از این دو رگ و بازوی شما گرفته می شود. سپس هورمون ترشح کننده کورتیکورتروف داده می شود. نمونه های خون دوباره گرفته می شوند تا مشخص شود که آیا دوباره سطح ACTH بالا می رود یا سطح آنها در یک طرف از طرف دیگر بالاتر است.

روش های تشخیص سرطان هیپوفیز با تصویربرداری

روش های تصویربرداری از دیگر روش های تشخیص سرطان هیپوفیز هستند. تصویربرداری با اشعه ایکس، تصویربرداری مغناطیسی/MRI و دیگر روش های تصویربرداری نیز به منظور شناسایی نوع سرطان هیپوفیز انجام می شوند.

تصویربرداری MRI به دلیل اینکه دقیقا مغز و طناب نخاعی را نشان می دهد، بهترین روش پیدا کردن تومورها یا سرطان هیپوفیز است. تصاویر MRI به نسبت عکس برداری سی تی اسکن دقیقتر و جزئی تر هستند. این تصاویر می توانند ماکروآدنوما غدد هیپوفیز و همچنین میکروآدنوما را نشان دهند. البته باید توجه شود که بعضا برخی از ناهنجاری های کوچک که در تصاویر MRI نشان داده می شوند در 5 تا 25 درصد از افراد سالم نیز وجود دارد.

روش های تشخیصی فوق الذکر برای مشخص کردن برخی از تومورهای سرطانی مانند سرطان های هیپوفیز کاربرد دارند اما به منظور تشخیص و قطعیت در وجود یک تومور سرطان از بیوپسی یا نمونه برداری نیز استفاده می شود. در بسیاری از موارد پزشک معالج تا نمونه برداری بافتی یا بیوپسی انجام نشود، درمان تومور سرطانی را آغاز نمی کنند. اما در مورد سرطان های هیپوفیز به جهت اینکه تست های هورمونی بسیار دقیق هستند، نمونه برداری بافتی یا بیوپسی لازم نیست. ضمن اینکه بیوپسی عوارض جانبی و خطرناکی نیز می توانند داشته باشند. درخصوص تومورهای هیپوفیز هنگامیکه تومور از طریق جراحی برداشته شد، در زیر میکروسکوپ به منظور تشخیص دقیق سرطان بررسی می شوند تا نوع تومور مشخص شود و در صورت نیاز دیگر اقدامات درمانی متناسب انجام شود.

چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
1
2
3
4
5
averageامتیاز: 0
sigmaمجموع آرا: 0

ایشان مولف مقالات سایت چگانه هستند

تعداد کل مقالات: 821
تعداد کل نظرات : 156
تعداد کل آرا: 2057
تعداد کل بازدیدها: 399561


نظرات کاربران


(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)