رابطه سلفی گرفتن و بیماری خودشیفتگی | خطرات و مضرات سلفی گرفتن در دراز مدت

رابطه سلفی گرفتن و بیماری خودشیفتگی | خطرات و مضرات سلفی  گرفتن در دراز مدت

امروز تقریبا تمامی گوشی های موجود در بازار و در اختیار مردم دوربین های جلو داشته و مناسب سلفی گرفتن است. اصطلاحی که تا چندی پیش وجود خارجی نداشت. عکس های سلفی به نظر می رسد پدیده ای مشترک در زندگی مردم و در رسانه های اجتماعی تبدیل شده است. با استفاده از فناوری های الکترونیکی، خدمات وب سایت های شبکه اجتماعی مردم را قادر می سازد تا مستقیما عکس بگیرند و برای اشتراک گذاری در صفحه شخصی خود پست کنند. محبوبیت سلفی بعدها سبب بروز بسیاری از مسائل می شود، برخی از روانشناسان معتقدند که سلفی و اعتیاد به آن  تأثیرات ظریفی بر افراد دارد.

در این مقاله بدین موضوع می پردازیم که آیا گرفتن سلفی تاثیر مثبت و یا منفی بر زندگی مردم دارد یا خیر؟ افرادی  که زیاد سلفی می گیرند آیا از اختلالاتی رنج می برند؟ آیا سلفی گرفتن زیاد یک بیماری است؟  با این حال، افراد مختلف دیدگاه های مختلفی از پدیده سلفی گرفتن در رسانه های اجتماعی دارند. بخشی از مردم استدلال می کنند که این رفتار به ناچار آشکارا نارسیسیسم یا خودخواهی بیمارگونه را نشان می دهد.
سلفی همچنین اثرات خوبی از قبیل افزایش اعتماد به نفس، افزایش عزیت به نفس در فرد و عموم را به همراه می آورد. مطمئنا نمی توان به طور دقیق مشخص نمود که آیا سلفی تاثیر و نفوذ خاصی درزمینه های مختلف بر روی انسان ها دارد یا خیر.  این مقاله تجزیه و تحلیلی عمیق بر روی گرفتن سلفی به عنوان عاملی مهم و عمده برای ایجاد رفتار غیراخلاقی خودشیفتگی در فرهنگ شبکه و یک عامل کلیدی برای تقویت اعتماد به نفس کاربران اینستاگرام و همچنین عزت نفس آن ها داشته است.

رابطه سلفی گرفتن و بیماری خودشیفتگی | خطرات و مضرات سلفی  گرفتن در دراز مدت



همانطور که سلفی گرفتن به یک پدیده کلی در فرهنگ شبکه مجازی تبدیل شده ااست، بخشی از جمعیت وجود دارد که به این روند محبوب بتا دیدی نگران کننده می نگرند و  ترس از افزایش خودشیفتگی و نارسیزیسم آنان را فرا گرفته است. بنابراین، ضروری است که بحث در مورد استفاده از سلفی گرفتن در Instagram را به عنوان یک تمایل یا بهتر بگوییم یک گرایش متمایز نارسیستی داشته باشد. اول از همه، با توجه به تفسیر مک لوهان روانشناس در این زمینه می  گوید: نارسیزیسم در حقیقت گسترش خود از طریق آینه نگرش های خود است  تا زمانی که تبدیل به یک سرووموکانیسم از خود توسعه یافته و یا تصویر تکراری می شود.
پس از گذشت مدتی وی احساسی می کند که شخص خودشیفته تمامی ابعاد احساسی وی را احاظه نموده است و دیگر شخص تصویری درست از خود نداشته و تصاویر خود را دوست ندارد. این شخص خود شیفته آنچنان محصور خود می شود که در زندگی مجردی و متاهلی خود دچار مشکلاتی جبران ناپذیر خواهد شد. مک لوهان (2013) اشاره می کندکه تکنولوژی های الکتریکی افراد را با پیشرفت هایی که به ارمغان آورده مواجه می کند که نمی  توانند آنها را درک کنند. اعتیاد این افراد به خود و چهره شان آنچنان بالا می گیرد که در روز  بارها و بارها از خود عک گرفته و در فضای مجازی منتشر می کنند و منتظر بازخورد آن می مانند و آن را مانند یک ماده مخدر مصرف می کنند.

چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
1
2
3
4
5
averageامتیاز: 0
sigmaمجموع آرا: 0

ایشان مولف مقالات وبسایت چگانه هستند

تعداد کل مقالات: 81
تعداد کل نظرات : 6
تعداد کل آرا: 118
تعداد کل بازدیدها: 32614


نظرات کاربران


(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)