دلایل انتقاد و مخالفت با قرارداد نفتی توتال

دلایل انتقاد و مخالفت با قرارداد نفتی توتال

در مقاله قرارداد نفتی ایران IPC چیست؟ تفاوت IPC با قرارداد بیع متقابل چیست؟ در خصوص قرارداد نفتی ایران یا IPC که قرارداد جدید شرکت ملی نفت ایران با شرکت نفت توتال فرانسه (و البته یک شرکت ملی نفت چین)نیز از این نوع است، توضیح داده شده اند. با توجه به هجمه انتقادات وارده به قرارداد نفتی توتال، در این نوشته سعی می شود که به اختصار برخی دلایل مخالفت و انتقادات وارده به قرارداد نفتی توتال بررسی و آورده شوند.

یکی از مهمترین انتقادات وارده به قرارداد نفتی توتال مربوط به این مسئله می شود که براساس قانون شرکت های خصوصی و شرکت های خارجی نمی توانند دربخش بالادستی صنعت نفت(یعنی اکتشاف، توسعه، تولید و بهره برداری) حضور و فعالیت داشته باشند. در حالیکه در قرارداد جدید نفتی با شرکت JOC که توتال نیز بخشی از آن است، عملا شرکتی خصوصی وارد بخش بالادستی صنعت نفت شده است.

نکته دوم این است که در قرارداد جدید نفتی با توتال سقف هزینه های سرمایه ای(Capex) به اصطلاح باز است. منتقدان معتقدند که در این قرارداد جدید پیمانکار(JOC) می تواند به موجب برنامه های عملیاتی مصوب خود برای توسعه، تولید، بهره برداری و ازدیاد برداشت هر رقمی را پیشنهاد و در صورت تصویب کارفرما آن را مطالبه نماید. البته باز بودن سقف هزینه های سرمایه ای در قراردادهای بیع متقابل نیز وجود داشت، اما متناسب با مبلغ سرمایه گذاری اولیه بود در حالیکه در این قرارداد نفتی جدید سقف هزینه های سرمایه ای کاملا باز است.

نکته سوم پرداخت آنچه در قرارداد نفتی توتال به دستمزد تعبیر شده است و در واقع دستمزد براساس هر بشکه نفت(Fee per barrel) است، می باشد. توجه کنید که طبق تعریف کلیه هزینه های سرمایه ای مستقیم شامل کلیه هزینه های مهندسی و بهره برداری و کلیه هزینه هایی است که طبق قرارداد برای عملیات بهره برداری انجام می شود و هزینه های سرمایه ای غیرمستقیم شامل بیمه، مالیات و امثالهم می شود که از محل حداکثر 50% نفت تولیدی از میدان پرداخته می شود. منتقدان معتقدند که این مبلغ را نمی توان همان تعریف رایج دستمزد تعریف کرد. ضمن اینکه به دلیل اینکه با توجه به ریسک هر میدان این مبلغ متفاوت است و هزینه های دستمزد بسیار بالا تعریف شده است. البته منتقدان می گویند که هدف از در نظر گرفتن چنین دستمزد ایجاد انگیزه برای شرکت مشترک به منظور بهینه سازی و بهره وری در عملیات خود می باشد.

انتقاد دیگر به قرارداد جدید نفتی با توتال این است که در زمینه انتقال و ارتقا فناوری تنها از طریق انتقال فناوری به شرکت ایرانی است و به شرکت ملی نفت ایران دانش فنی منتقل نمی شود. منتقدان معتقدند که شرکت ایرانی به عنوان بخشی از شرکت خارجی که در اینجا توتال است در مقابل شرکت ملی نفت ایران قرار می گیرد و می تواند در آینده رقیب شرکت ملی نفت ایران در مدیریت مخازن نفتی کشور شود که می تواند سلطه  و انحصاری در حوزه نفت و گاز ایجاد کند.

موارد فوق برخی از مهمترین انتقادات وارده از سوی منتقدین و مخالفین قرارداد نفتی توتال است. ضمن اینکه تاکید می شود نویسنده بدون هیچ جهت گیری خاصی تنها به بررسی موارد انتقاد به قرارداد جدید نفتی توتال پرداخته است.

چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
1
2
3
4
5
averageامتیاز: 4
sigmaمجموع آرا: 3

ایشان مولف مقالات سایت چگانه هستند

تعداد کل مقالات: 283
تعداد کل نظرات : 142
تعداد کل آرا: 1232
تعداد کل بازدیدها: 172411


نظرات کاربران


(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)