خدمات رفاهی: غذا، مسکن، حمل و نقل، حق عائله مندی کارگران در قانون کار

خدمات رفاهی: غذا، مسکن، حمل و نقل، حق عائله مندی کارگران در قانون کار

همانطور که در مقالات نحوه تنظیم قرارداد کار و نمونه قرارداد کار و ساعت کاری و اضافه کاری در قانون کار ذکر شد رابطه بین کارگر و کارفرما در ایران براساس آنچه قانون کار ایران نامیده می شود، شکل گرفته و برقرار می شود. از مواد 147 تا 156 همین قانون به خدمات رفاهی کارگران که کارفرمایان باید برای آنها فراهم کنند، پرداخته شده است. در زیر به برخی از مهمترین مواد قانون کار در خصوص خدمات رفاهی که شامل مسکن، غذا، حق عائله مندی، حقوق دینی، ورزش، تحصیل و حمل و نقل می شود، را ذکر می کنیم.

ماده 148 قانون کار: اینکه کارفرمایان باید کارگران مشمول قانون کار را براساس قانون تامین اجتماعی بیمه کنند.

در ماده 149 قانون کار به این نکته اشاره دارد که کارفرمایان یا باید با تعاونی های مسکن، یا در صورت عدم وجود تعاونی مسکن با خود کارگران برای تامین خانه های شخصی شان همکاری کنند. همچنین کارگاه های بزرگ باید خانه های سازمانی در نزدیکی کارگاه یا محل مناسب دیگری برای تامین خانه کارگران خود ایجاد کنند. البته در تبصره این قانون نحوه همکاری با کارگران درخصوص تامین مسکن شان و اینکه چه کارگاه هایی مشمول کارگاه های بزرگ می شوند را به آیین نامه هایی که توسط وزارت کار و امور اجتماعی تهیه و به تصویب هیئت وزیران می رسد، منوط کرده است.

ماده 150 قانون کار کارفرمایان را ملزم به فراهم کردن مکان مناسب برای ادای فرایض دینی(نماز) و نیز در ماه رمضان فراهم کردن شرایط مناسب برای روزه داران کرده است. در همین قانون اشاره شده است که کارفرمایان با همکاری شورای اسلامی کار شرایط کار را به گونه ای در ماه رمضان فراهم کنند که مانع روزه داری نباشد.

حق ناهار در قانون کار:

ماده 151 قانون کار به این نکته اشاره دارد که در کارگاه هایی که از مناطق مسکونی/شهری دور است کارفرمایان باید هم سه وعده غذای مناسب(که حداقل یک وعده آن غذای گرم باشد) و همچنین بسته به اقتضای فصل و کار خوابگاه مناسب نیز فراهم کنند. بنابراین این ماده از قانون کار و دیگر مفاد قانون کار صریحا به تامین غذا یا ناهار روزانه در کارگاه های که تحت شرایط معمول فعالیت می کنند، اشاره ای ندارد.

همچنین در ماده 152 قانون کار به این نکته اشاره می شود که در صورت دوری کارگاه و نبود وسیله نقلیه عمومی، کارفرما باید وسایل رفت و آمد کارگران خود را فراهم کنند.

ماده 154 قانون کار به حقوقی که مربوط به ورزش کردن کارگران مربوط می شود، اشاره دارد، طبق این ماده، کارفرمایان باید با مشارکت وزارت کار و امور اجتماعی و سازمان تربیت بدنی کشور، محل مناسب برای استفاده کارگران در رشته‌های مختلف ورزش ایجاد نمایند.

ماده 156 قانون کار نیز به شرایط و محیط کار کارگاه اشاره می کند و ضوابط تاسیس و راه اندازی یک کارگاه را در نظر می گیرد. طبق این ماده قانونی دستورالعمل‌های مربوط به تأسیسات کارگاه از نظر بهداشت محیط کار مانند غذاخوری، حمام و دستشویی برابر آیین‌نامه‌ای خواهد بود که توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تصویب و به مرحله اجرا در خواهد آمد.

چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
1
2
3
4
5
averageامتیاز: 5
sigmaمجموع آرا: 1

ایشان مولف مقالات سایت چگانه هستند

تعداد کل مقالات: 675
تعداد کل نظرات : 156
تعداد کل آرا: 2057
تعداد کل بازدیدها: 399561


نظرات کاربران


(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)