تفاوت انواع سهام در قانون تجارت ایران(1)

تفاوت انواع سهام در قانون تجارت ایران(1)

همانطور که در مقاله تفاوت انواع شرکت ها در قانون تجارت ایران چیست؟ ذکر شد، یکی از انواع شرکت ها که در قانون تجارت ایران تعریف شده است، شرکت های سهامی هستند که مهمترین ویژگی آنها این است که سرمایه شرکت در قالب سهام بین شرکاء که خواه عده خاص و محدودی باشند(شرکت سهامی) و یا مردم باشد(شرکت سهامی عام) تقسیم شده است و این سهام بطور آزاد قابل نقل و انتقال است. این سهام بویژه در شرکت های سهامی عام از حیث مزایا و قابلیت ها با یکدیگر تفاوت هایی دارند که در این مقاله و مقاله ..... توضیح داده می شوند.

طبق ماده 24 قانون تجارت، سهام قسمتی از سرمایه یک شرکت سهامی است که میزان مشارکت و تعهدات و منافع صاحب آن را در شرکت سهامی مشخص می کند. ورقه سهم/سهام سند قابل معامله ای است که نشان دهنده تعداد سهامی است که صاحب سهام در شرکت سهامی در اختیار دارد. ضمن اینکه در ماده 26 این قانون آورده شده است که هر برگه سهام باید در آن نام شرکت، شماره ثبت آن، مبلغ سرمایه ثبت شده و مقدار پرداخت شده آن، تعیین نوع سهم، مبلغ اسمی سهم و مقدار پرداخت شده آن به حروف وعدد و تعداد سهامی که هر برگه سهام نماینده/نشان دهنده آن است را مشخص کند.

موارد فوق الذکر تعریف و ویژگی های کلی سهام یک شرکت و هر برگه سهم شرکت های سهامی هستند. همانطور که می بینید یکی از مواردیکه در برگه سهام باید مشخص شود نوع سهام است که انواع سهام به شرح زیر هستند.

تفاوت انواع سهام در قانون تجارت ایران(1)

سهام از جنبه های مختلف از جمله از حیث شکل به با نام و بی نام، از حیث نحوه آورده صاحب سهام به نقدی و غیر نقدی، از جنبه حقی که صاحب سهام در سرمایه شرکت دارد به سهام موسس/سرمایه ای و انتفاعی و نیز از حیث مزیت ها به عادی و ممتاز تقسیم بندی می شود. در زیر به توضیح این انواع مختلف سهام می پردازیم.

سهام با نام و سهام بی نام

با وجودیکه در قانون تجارت دو نوع سهام بی نام و با نام ذکر شده است اما تعریفی از این دو نوع سهام ارائه نشده است. با این حال همانطور که در عمل و عرف و همچنین از نام این دو نوع سهام بر می آید، سهام با نام سهامی است که در برگه سهام مشخصات صاحب سهم ذکر شده است اما در سهام بی نام در برگه سهام نام صاحب سهام مشخص نشده است بلکه این برگه سهام در واقع سندی است که در وجه حامل صادر شده است و تابع قوانین اسناد در وجه حامل می باشد. لازم به ذکر است که شرکت های سهامی(عام) می توانند درخصوص با نام یا بی نام بودن سهام شرکت در اساسنامه یا در مجمع عمومی فوق العاده شرکت تصمیم گیری کنند.

سهام نقدی و غیر نقدی: همانطور که از واژگان این نوع از سهام نیز مشخص است، سهام نقدی، سهامی است که بطور نقدی یعنی پول آورده شود اما سهام غیرنقدی آورده صاحب سهامی است که بطور غیرنقدی یعنی به غیر از پول باشد. در قانون تجارت ایران سهام غیرنقدی کمی با تعریف آن در دیگر کشورها(بویژه فرانسه که قانون تجارت ما از آن مقتبس است) متفاوت است. در واقع در قانون تجارت ایران و در عمل برای آورده شرکاء/صاحبان سهام یک شرکت چه بصورت نقدی و چه آورده غیرنقدی باشد، سهام نقدی داده می شود که در واقع برگه های سهام آن یک شکل است و به این دلیل در نظام حقوقی ایران ضوابط خاصی برای سهام غیرنقدی تعریف نشده است.

سهام انتفاعی و موسس

سهم انتفاعی سهمی است که مبلغ اسمی آن به صاحب سهم مسترد شده باشد. دارنده سهم انتفاعی از سود سالانه شرکت بهره مند می گردد ولی هرگاه شرکت منحل شود وقتی بابت آن از دارائی شرکت ، به صاحب سهم پرداخت می گردد که مبلغ اسمی سایر سهام پرداخت شده باشد.

سهم مؤسس سهمی است که مؤسسین برای خود در بدو تأسیس شرکت پیش بینی می کنند  که ممکن است مزایائی نسبت به سایر سهام شرکت داشته باشد. مثلاً سود بیشتری به آن تعلق یابد یا در موقع انحلال شرکت، از دارائی شرکت قبل از سایر سهام،  مبلغ اسمی آنها پرداخت گردد .

چه امتیازی به این مقاله می دهید؟
1
2
3
4
5
averageامتیاز: 0
sigmaمجموع آرا: 0

ایشان مولف مقالات سایت چگانه هستند

تعداد کل مقالات: 675
تعداد کل نظرات : 156
تعداد کل آرا: 2057
تعداد کل بازدیدها: 399561


نظرات کاربران


(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)
(فیلد اجباری)